کد خبر: ۲۱۹۶۵
تاریخ انتشار: ۲۰ تير ۱۳۹۶ - ۱۸:۰۷
هند کشوری در جنوب آسیا است که از شمال با چین، بوتان، نپال و تبت، از شمال غربی با پاکستان و از شمال شرقی با برمه و بنگلادش همسایه‌ است. این کشور از غرب با دریای عرب، از شرق با خلیج بنگال و از جنوب نیز با اقیانوس هند مرز آبی دارد. پایتخت هند دهلی نو است.
به گزارش تجارت امروز، هند دارای تاریخ و فرهنگ بسیار کهن با قدمت ۳۰۰۰ ساله و سرزمین نژادها، زبان‌ها، آیین‌ها و فرهنگ‌های فراوان و گوناگونی است. در هند صدها زبان و هزاران گویش و لهجه وجود دارد و علاوه بر دو زبان هندی و انگلیسی که زبان رسمی هند بوده ۲۲ زبان دیگر نیز در یک یا چند ایالت با زبان رسمی برابری دارند.

شمال هند منطقه‌ای است که طبیعت در آداب و سنن آن نهفته است و فرهنگ این منطقه ازهند نیز تحت تاثیر عوامل طبیعت است. در این منطقه مراسم مختلف با لباس‌های متفاوت سنتی و رقص محلی همراه است.

در شمال شرق نیز فرهنگ غنی وسنت‌های پیشینیان هند به چشم می خورد و بنگال غربی در جهان معروف به منطقه‌ای با جشنواره‌ها و مراسم سنتی گذشتگان است. هفت ایالت خواهر (آروناچال پرادش، آسام، مانیپور، مگالایا، میزورام، ناگالند و تریپورا) دارای فرهنگ، سنت و شیوه زندگی منحصربه‌فردی هستند. افراد در این ایالت‌ها لباس سنتی خود را نگه داشته و طی مراسم و جشنواره‌های مختلف از آنها استفاده می‌کنند. این آداب و سنن گذشته در نزد جوانان نیز محبوب هستند.

ایالات قبیله‌ای در مرکز هند (مادایا پرادش، ناگالند، چاتیسگر، اوریسا وجارکاند)  نیز دارای گیاهان و حیوانات زیادی است به  همین دلیل فرهنگ و سنت‌های این منطقه با طبیعت گره خورده است.

مناطق آندرا پرادش، کارناتاکا، کرالا و تامیل نادو در جنوب هند سنت‌ها و فرهنگ‌های بسیار زیبا و جالب توجهی دارند. فرهنگ این مناطق از هند نیز برگرفته از طبیعت بوده و در منطقه فلات دکن تنوع سنت‌ها، فرهنگ‌ها و زبان‌های مختلف، منطقه‌ای رنگارنگ از فرهنگ هند ایجاد کرده است.

منطقه غرب هند(گجرات، ماهاراشترا، گوآ و راجستان )  به "دروازه هند" معروف است. این بخش نیز دارای طبیعتی زیبا و فرهنگی دیدنی است. هریک از فرهنگ‌ها در این منطقه دارای داستان روایی بوده و لباس آنان از این طریق به رسمیت شناخته می‌شود.

لباس‌های سنتی هند

لباس‌های سنتی هر سرزمین تلفیقی از فرهنگ و ساختارهای اجتماعی و اقتصادی آن منطقه از کره زمین است. در بسیاری از کشورهای دنیا لباس‌های سنتی  در جشن‌ها و مراسم گوناگون مشاهده می‌شود، در حالی که در برخی دیگر البسه سنتی به فراموشی سپرده شده و در موزه جای گرفته‌اند.

لباس‌های سنتی هند، بر اساس مناطق جغرافیایی، شرایط آب و هوایی، فرهنگ، مذهب و اقوام مختلف از منطقه‌ای به منطقه‌ی دیگر متفاوت است. این کشور نمونه‌ای بارز از حفظ فرهنگ پوشش سنتی بوده و بر خلاف بسیاری از کشورها هنوز هم در مراسم و در کوچه و خیابان لباس محلی و سنتی هندی به چشم می‌خورد. بهترین زمان برای درک بهتر فرهنگ و سنت هند مراسم مختلف منطقه‌ای و جشنواره‌های فصلی است.

در دوخت لباس‌های هندی نهایت دقت و ظرافت به کار گرفته شده و در نتیجه لباس هندی یکی از گران‌قیمت‌ترین و زیباترین لباس‌های جهان محسوب می‌شود. البته به دلیل گران‌قیمت بودن برخی از این لباس‌ها، صنعتگران و هنرمندان این عرصه روشی برای کاهش قیمت این لباس‌های فاخر ارائه کرده‌اند.

یکی از لباس‌های مرسوم در هندوستان ساری(Sari) است و بیش از 9 متر پارچه در آن استفاده می‌شود. ساری هندی از جنس ابریشم و پنبه بوده و طرح و پوشش آن بر اساس منطقه زندگی متفاوت است.ساری  زنان هندو لباس‌هایی با بالاتنه کوتاه و یا لباس‌های بلندی است که انتهای آنها به دور کمر بسته می‌شود. البته در برخی موارد نیز انتهای پارچه ساری بر روی شانه و یا بر روی سر قرار می‌گیرد.

ساری یکی از پرطرفدارترین و محبوب‌ترین لباس‌های هندی است که یونسکو این لباس را یکی از باارزش‌ترین میراث فرهنگی هند در سراسر جهان معرفی کرده است. قدمت ساری به قرن دوم و یا حتی زودتر از آن برمی‌گردد و از ویژگی‌های آن رنگ‌های مختلف، راحتی و خنک بودن است.

لباس معروف دیگر هندی شلوار قمیض (Salwar Kameez) نام دارد که یک نوع لباس راحتی است و زنان در مناطق پنجاب و کشمیر از آن استفاده می‌کنند. امروزه این پوشاک یکی از رایج‌ترین لباس‌های سنتی مورد استفاده در میان زنان هندی است. این لباس شامل یک شلوار شبیه به پیژامه به نام Salwar است که قسمت‌های کمر و قوزک پای آن محکم و تنگ است. بیشتر البسه زنان هندی دارای گلدوزی‌های زیبا هستند.

لونگی یا پنچه، پارچه‌ای بلند است که به دور کمر بسته می‌شود و بسیاری از افراد درایالت های جنوبی هند این لباس را برتن می کنند. این پارچه مستطیل شکل مانند دامن و خمره‌ای به دور کمر بسته می‌شود. لونگی نیز لباس زنان و مردان هند است و بیشتر قشر کارگر آن را می‌پوشند.

شروانی نیز یک نوع کت هندی است که قدمت آن به قرن 18 برمی‌گردد. این پوشاک، لباس درباری مردان هندی در زمان قرون وسطی بوده و در حال حاضر عمومیت یافته است. البته این لباس جامه ملی مردان در پاکستان نیز است. مردان هندی از این لباس در مراسم عروسی استفاده می‌کنند. شروانی دارای گلدوزی و نقش و نگاره‌های هندی است که اغلب با چوریدار و لونگ پوشیده می‌شود.

لهنگا Lehenga چولی لباس رسمی راجستان است و در بسیاری از مراسم رسمی و جشن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. این لباس بلند، دارای چاک و دامنی کلوش است. دامن این پیراهن با قسمت بالایی آن که چولی نام دارد، جفت می‌شود. این پوشاک به دلیل گلدوزی‌های پیچیده و ظریفش معروف بوده و به همین دلیل در مراسم ازدواج و جشن‌های خاص پوشیده می‌شود. این لباس را با چونری می‌پوشند. چونری لباسی رنگارنگ و بلند است که اطراف آن نوار دوزی شده است. چونری را اغلب دور سر می‌بندند و دنباله‌اش را از پشت سر آویزان می‌کنند.

بنگالا یا جادپوری (Jodhpuri) لباس سنتی مردان هندی است که از یک کت به سبک کت‌های غربی و یک شلوار دارای طراحی‌ها و نقش‌های مختلف تشکیل شده است. این لباس گاهی با یک جلیقه نیز پوشیده می‌شود و از ویژگی‌های کت این لباس، جادکمه‌های گلدوزی شده آن است. بنگالا یا جادپوری، لباسی شیک در میان دیگر پوشاک سنتی هند به شمار می‌رود و در بیشتر مراسم رسمی و غیررسمی نیز از آن استفاده می‌شود.

آنگارخا (angarkha ) یک نوع لباس قدیمی و درباری هند و مختص بالاتنه است که کناره‌هایش روی هم قرار گرفته و بسته می‌شود، البته می‌توان آن را به صورت باز نیز پوشید. طراحی و بلندی و کوتاهی این لباس بسته به مناطق مختلف، متفاوت است و بیشتر در هند، نپال، بنگلادش و پاکستان مرسوم است.

تاثیر فرهنگ غربی بر لباس‌های سنتی هند

البته با گذشت زمان و جهانی شدن، لباس زنان هندی نیز دستخوش تغییرشده و از فرهنگ غرب تاثیر گرفته است. بیشتر زنان ترجیح می‌دهند شلوار، دامن و یا دیگر لباس های غربی بر تن کنند. مردان هندی نیز لباس‌های سنتی خود را برای مراسم غیررسمی استفاده می‌کنند و در موقعیت‌های رسمی‌تر، لباس‌های غربی همچون کت و شلوار، جین و تی‌شرت بر تن می‌کنند.

حتی لباس‌هایی مثل شلوار قمیض که از زمان‌های گذشته تاکنون به دست فراموشی سپرده نشده‌اند بازهم دستخوش تغییراتی شده‌اند. از دیگر البسه هندی نیز که هم اکنون مورد استفاده قرار می‌گیرد لهنگا است. این لباس فرهنگ هند را به طور کامل در خود پنهان کرده است.

البته استفاده از لباس‌های غربی در شهرهای مرکزی افزایش یافته ولی با این وجود در بیشتر مناطق هند لباس سنتی استفاده می‌شود، هرچند این لباس‌ها نیز دستخوش تغییرات شده و در واقع با مد روز تغییر کرده‌اند.

آرایش و زیورآلات مردم هند

آراستگی و تزئین موی زنان نیز با گل‌های طبیعی و وسایل تزئینی دست‌دوز است. زیبایی موهای بلند آنها به دلیل تقویت با روغن نارگیل است.

هم زنان و هم مردان هندی از جواهرآلات استفاده می‌کنند و این جواهرات شامل حلقه انگشتان، گردنبند و جواهراتی است که از بینی تا روی موها قرار می‌گیرند. تمامی این موارد بر اساس مراسم و موقعیت اجتماعی افراد متفاوت است.

تاتو موقتی با حنا (mehndi) نیز یکی از سنت‌های هند محسوب می‌شود که با آن روی دست، پاها و بدن طراحی می کنند.

در مراسم مذهبی Tonsuring مردان و پسران موهای سر خود را می‌تراشند.

جمعیت هند

هند دومین کشور پهناور جهان محسوب می‌شود و حدود 1.2 میلیارد نفر جمعیت دارد. روستاها و مراکز شهری دارای جمعیت زیادی بوده و میانگین سن افراد در هند 26 سال اعلام شده و حدود پنج  درصد جمعیت این کشور با سن بالای 65 سال هستند. سنت‌های گذشته هند نیز به دست جوانان این کشور حفظ و جهانی شده است.

با وجود تنوع فرهنگ هندی، سنت‌های غنی، پیوند خانوادگی و ایمان دینی در هند به خوبی مشهود است. غذا، پرستش، هنر و دوستی موجب اعتبار فرهنگ هند شده است.

مذهب، خانواده و سنت از ویژگی‌های بارز فرهنگ هندی محسوب می‌شوند. جامعه هند به طبقات مختلفی همچون کشیش و قشر تحصیل کرده، مالکان، تجار، صنعتگران و کارگران تقسیم می‌شود و یک پنجم جمعیت هند قشر غیر رسمی هستند که در سال‌های اخیر قشر مظلوم نامیده شده‌ و حدود 17 درصد جمعیت هند از این گروه تشکیل شده‌ است که نیروی کار مزرعه و نیروی یدی هستند.

غذاهای هند

غذاهای هندی سرشار از بو و عطر خوبی بوده و غذاهای مختلف بی‌شمار منطقه‌ای و یا قبیله‌ای موجب تفاوت غذاهای هندی شده و بیشتر افراد همچنان غذاهای اجدادی خود را طبخ می‌کنند. البته غذاهای هند تحت تاثیر غذاهای عربی، ترکی و حتی اروپایی نیز قرار گرفته است.

از معروف‌ترین محصولات غذایی هند برنج باسمتی است که به صورت قالبی و ترکیب با ادویه‌های مختلفی مثل هل، زیره سبز، میخک یا خردل همراه با پیاز و آجیل مصرف می‌شود.

نان و لوچی( که با آرد پخته می‌شود) و چپاتی (با آرد نخود) نیز از موارد موجود در سفره هند هستند.

دال که از بنشن، سبزیجات، عدس، نخود، سیب‌زمینی وپیاز تشکیل شده با کره قهوه‌ای رنگ دنبه پخته می‌شود.

از دیگر ادویه‌های غذاهای هندی می‌توان به کاری، زنجبیل، گشنیز، هل، زردچوبه، دارچین، فلفل قرمز و... اشاره کرد.

نوشیدنی هند نیز چای بوده و از چای‌های معروف هند چای دارجیلینگ و آسام است. دوغ و قهوه نیز جزو نوشیدنی‌های مرسوم مردم هند است.

چاشنی غذاهای هند ترشی میوه‌ها با ادویه‌های مختلف است.

نارگیل نیز از شیرین‌کننده‌ها و طعم دهنده‌های غذاهای هندی محسوب می‌شود.

گوشت قرمز، غذاهای دریایی و مرغ نیز  در هند استفاده شده اما از گوشت گاو استفاده نمی‌کنند.

غذا حتما باید به حالت نشسته و با دست و به همراه نان سرو می‌شود.

ازدواج و طلاق

بیشتر پسران هندی حتی بعد از ازدواج هم در منزل پدری خود زندگی می کنند اما دختران خانواده بعد از ازدواج منزل پدری خود را ترک می کنند. در سال 1929 قانون هند ممنوعیت ازدواج دختران زیر 12 سال را اعلام کرد و در سال 1978 سن قانونی ازدواج 18 سال اعلام شد. در بسیاری از خانواده‌های هندی ازدواج با همان رسم پیشینیان صورت گرفته و در برخی مناطق هند نیز اساس ازدواج امروزی روابط عاشقانه بین زن و مرد است.

جشن ازدواج بعد از مراسم خواستگاری اتفاق میافتد و از یک تا سه روز طول می‌کشد. در برخی مناطق این مراسم عجیب و غریب بوده و حتی عروس و داماد پیش از مراسم یکدیگر را نمی‌بینند.

مهمانی ازدواج از مراسم پر خرج هند محسوب می‌شود و عروس نیز معمولا با لباس قرمز در مراسم حضور دارد. رنگ قرمز لباس عروس مثل لباس سفید عروس در دیگر مناطق جهان نماد خوشبختی و از سنت‌های مورد علاقه هند است. البته امروزه عروس با لباس بنفش تیره، زرد تیره ، آبی و صورتی نیز در مراسم حاضر می‌شود.

طلاق در جامعه هند بسیار پایین و کمتر از 10 درصد است ولی برخی جامعه‌شناسان پیش‌بینی می کنند آمار طلاق در آینده افزایش می‌یابد.

مذهب

80درصد مردم هند هندو، 13 درصد این جمعیت مسلمان و بقیه بودایی هستند و در جامعه امروزی افراد بودائیست کمتر از یک درصد شده است. آیین‌های مسیحی و سیک نیز دو درصد جمعیت هند را تشکیل می‌دهند.

افراد هندو پرستشگاه‌هایی برای الهه و خدایان دارند و معابد در یک منطقه با معبد در مکانی دیگر متفاوت است. مسلمانان نیز از اسلام پیروی می‌کنند و کتاب مقدس آنان قرآن است. مسلمانان هند از طریق ایران، ترکیه و عربستان  در قرن هشتم با اسلام آشنا شدند  اما در قرن 13 و با نفوذ قوانین اروپایی تعداد مسلمانان کاهش یافت.

معماری

معماری در هند نیز تحت تاثیر الهه و خدایان هند بوده و حاصل داستان‌های تاریخی و عشق‌های خیالی هستند. موزه‌های هند مربوط به هزاران سال پیش بوده و دارای ساختارهای مجلل با حکاکی، سنگ‌تراشی و سفال‌های پیچیده است. بناهای تاریخی هند هنر دست هنرمندان و صنعتگران هندی بوده و ترکیبی از اشکال و سبک هندی و اسلامی است.

سبک معماری معاصر در هند پیشرفت کرده و از دنیای غرب نیز تاثیر گرفته و با معماری رنگارنگ هند ترکیب شده است. از معروف‌ترین معماری‌های هند تاج محل مربوط به قرن 17 بوده که جزو میراث یونسکو محسوب می‌شود.

موسیقی و فیلم

موزیک هندی نیز تحت تاثیر سنت‌های منطقه‌ای این کشور است. ادبیات این کشور نیز غنی بوده و شامل ماجراهای حماسی و طولانی‌ترین شعر جهان نیز با قدمت 2000ساله مربوط به ادبیات هند است. امروزه داستان پادشاهان و الهه‌های هندو نیز به عنوان درس آموزش داده می‌شود.

هر ساله حدود 1000 فیلم توسط بالیوود در کشور هند تولید می‌شود. البته مضمون این فیلم‌ها مشابه بوده و تحت تاثیر مناطق شهری، روستایی ، افسانه‌های خیالی و شامل رقص و موزیک محلی است. /ایسنا
نام:
ایمیل:
* نظر:
گزارش تصویری
میزبانی مهران مدیری از چهره‌ها در «بزرگ‌ترین اکران خصوصی سینما»+ تصویر
مهران مدیری در آستانه اکران عمومی اولین فیلم سینمایی خود، «ساعت پنج عصر» را برای جمعی از چهره‌های سیاسی، هنری و ورزشی نمایش داد.