کد خبر: ۲۵۰۴۱
تاریخ انتشار: ۱۷ مهر ۱۳۹۶ - ۱۲:۰۴
هرچند دولت از دیدگاه سیاسی و روابط خارجی هوشمندانه‌تری برخوردار است اما اینکه تصمیمات ساده و بدیهیات نظام بانکی و مالی توسط بانک مرکزی رعایت نمی‌شود، خود ایجاد نگرانی می‌کند.
اقتصاد ایران به کجا می‌رسد؟
به گزارش تجارت امروز؛ میثم رادپور، کارشناس ارز، در جهان صنعت نوشت:

آثار مثبت برجام بر روند اقتصادی کشور را فقط در طول یک‌سال اول بعد از برجام شاهد بودیم و سیاست‌های ایالات متحده آمریکا تا امروز اجازه این را نداده است که آثار برجام آن‌طور که باید، در اقتصاد کشور پیش رود و باید در انتظار چرخش‌ها و مشکلات بیشتری نیز باشیم. مشکلاتی که در روند پولی و بانکی ایران پیش آمده است، به گونه‌ای حاصل مسیری بوده است که ایالات متحده آمریکا و همچنین ترامپ در جایگاه رییس‌جمهور این کشور تعیین کرده است.بسته شدن مجاری نقل و انتقال ایران در چین و امارات متحده عربی و همچنین بیان و اجرایی کردن صادرات نفت هند، هیچ‌کدام بدون برنامه‌ریزی انجام نشده است و همه این موارد در راستایی است که روند نقل‌وانتقال پول برای ایران را با مشکلات بین‌المللی مواجه کند. این نکته مهم را نباید فراموش کرد که خلاصه برجام، توقف فعالیت‌های هسته‌ای ایران و در برابر آن برقراری رابطه بانک‌های اروپایی و گشایش مجاری انتقال ارزی بود. این روند اما اجرایی نشد. برخلاف تصور و برنامه‌ریزی‌ها نظام بانکی جهانی نسبت به ایران ریسکی‌تر شد و تحریم‌های تشدیدشده ترس را بیشتر کرد و فقط بانک‌های کوچک با ایران ارتباط برقرار کردند. اما از آنجا که ظرفیت بانک‌های کوچک کم است، سرمایه‌گذاری‌های بزرگ با ظرفیت این بانک‌ها همخوانی ندارد. حاصل این عدم همخوانی در ظرفیت‌ها موجب شد تا این سوال مطرح شود که پول توتال را چگونه باید پرداخت کرد؟ این روند موجب می‌شود سرمایه‌گذاری‌ها آن‌طور که باید، انجام نشود.شرایط پیش‌آمده در روند سیاسی و اقتصادی جهانی موجب شد FATF قوانین سختگیرانه‌تری تصویب کند و همچنین ضمانت اجرایی‌های سنگین‌تری را تصویب کند. در پی تصویب این موارد روند برخورد با بانک‌ها تا جایی پیش رفت که حتی بانک‌های بزرگ هم از سوی FATF جریمه شوند. اما همه این مسایل در راستای ایجاد ترس و وحشت در بانک‌ها برای برقراری رابطه با ایران پیش رفته است.بررسی پرونده یکی از بانک‌های چین بعد از امضای برجام و آرام شدن موقعیت جهانی یکی از مواردی بود که ایجاد ترس جهانی را تشدید کرده است. تصویب قانون‌های پی‌درپی ضد‌پولشویی و ضدتامین مالی تروریسم و مسایلی از این دست شرایطی را فراهم می‌کند که در نهایت بانک‌های جهانی عطای همکاری اقتصادی با ایران را به لقایش ببخشند و تمایلی به ادامه همکاری‌ها نداشته باشند. اما نگرانی جدی‌تر در مورد موقعیت ارزی و اقتصادی کشور در مورد تحریم‌های F722 است. با اجرایی شدن این تحریم‌ها از یک ماه آینده این امکان وجود دارد که بانک‌های کوچکی که این روزها با ایران در ارتباط هستند، رابطه خود را متوقف کنند و حاصل این قطع ارتباط، مشکلات جدی و چالش‌های بازار ارز را به شدت افزایش می‌دهد. مشکلات ناشی از روابط اقتصادی جهان و آثار ناشی از آن اکنون نیز مجاری نقل و انتقال مالی کشور را محدود و روابط کارگزاری پولی را دچار مشکلات جدی کرده است.اکنون اما گمانه‌زنی‌هایی درباره قیمت ارز و ارتباط آن با اظهارنظرهای ترامپ مطرح است. نکته مهم این است که به طور متوسط بی‌آنکه به جزییات اقتصادی وارد شویم، با گذر کردن از قیمت چهارهزار تومان فقط 20 درصد افزایش قیمت ارز داشته‌ایم و این رقم با توجه به روند اقتصادی کشور و بدون لحاظ تحریم‌ها هم طبیعی است. تحریم‌های جهانی و اظهارات ایالات متحده آمریکا از جهتی دیگر بر اقتصاد کشور تاثیر می‌گذارد. نکته اینجاست که فشارهای ناشی از تحریم‌ها خود به تنهایی در دایره اقتصاد کشور ایجاد ترس و وحشت می‌کند. تصور اینکه فقط چند روز صراف‌ها امکان ثبت حواله‌های بانکی را نداشته باشند، خود به تنهایی برای بازار ارز کشور نگران‌کننده است. در این بین حجم نقدینگی بدون پشتوانه نیز بر مشکلات مالی کشور افزوده است. با مقایسه‌ای سرانگشتی، وضعیت مالی امروز بهتر از سال 91 نیست و تنها موضوع امیدوار‌کننده این است که دولت، نسبت به دولت سال 91 هوشمندانه‌تر رفتار می‌کند. به هر روی ما در مسیر سیل هستیم و از آنجا که نظام ارزی کشور هیچ حاشیه امنیت مناسبی ندارد، قطعا سیل ما را خواهد برد. هرچند دولت از دیدگاه سیاسی و روابط خارجی هوشمندانه‌تری برخوردار است اما اینکه تصمیمات ساده و بدیهیات نظام بانکی و مالی توسط بانک مرکزی رعایت نمی‌شود، خود ایجاد نگرانی می‌کند. یکی از تصمیمات اشتباه بانک مرکزی در این بین پایین آوردن نرخ بهره بانکی در شرایط فعلی است. همچنین دولت نباید با شرایط فعلی تعهدات ارزی برای خود ایجاد می‌کرد.تعهدات ارزی در شرایط فعلی موجب ناامنی ارزی خواهد شد. به هر روی اگر مجاری جابه‌جایی ارزی به طور کامل بسته شود از تعهدات ارزی ایران کم نمی‌شود و در نهایت ایران موظف است بازپرداخت‌های ارزی در مسیر فاینانس را انجام دهد. در نهایت اما هیچ‌کس تصوری از قیمت نهایی ارز در کشور ندارد اما در نهایت قیمت فعلی از قیمت واقعی بسیار کمتر است. حال آنکه اگر در سال گذشته دولت به طور مصنوعی نرخ ارز را کنترل نمی‌کرد و اجازه افزایش آن را می‌داد، امروز با مشکلات کمتری مواجه می‌شد.
مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین