کد خبر: ۳۳۲۰۳
تاریخ انتشار: ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۳:۱۶
جمعی از تاکسیرانان تهران گفتند:
تاکسیرانان در جامعه همواره از سوی مردم با قضاوت های مختلف و متفاوت روبرو بوده اند آنها به دلیل ارتباط و تعامل دائمی و زیاد با مردم اعمال و رفتارهایشان همیشه زیر ذره بین مردم بوده است.

عصر یک روز زمستانی تعدادی از تاکسیرانان پایتخت با حضور در محل پایگاه تجارت امروز از مشکلاتشان گفتند

تاکسیرانان در جامعه همواره از سوی مردم با قضاوت های مختلف و متفاوت روبرو بوده اند آنها به دلیل ارتباط و تعامل دائمی و زیاد با مردم اعمال و رفتارهایشان همیشه زیر ذره بین مردم بوده است.

بسیار شنیده ایم که یکی از رفتار پدرانه و مسئولیت پذیر یک تاکسی می گوید و آن یکی از فرصت طلبی و گران فروشی یک راننده تاکسی دیگر. اما باید یک بار هم که شده از آن سو یعنی از طرف تاکسیرانان هم به دنیا نگاه کنیم.

تاکسی ها اربابان بلامنازع خیابان های تهران بوده اند. اما این مناسبات چندی است که از سوی مسافربر‌های اینترنتی به هم خورده است. مسافربرهای اینترنتی در مقایسه با تاکسی قیمت های به نظر مناسب تری از مسافران طلب می‌کنند هر چند که برخی رانندگان تاکسی چنین نظری ندارند.

به نظر می رسد دنیای تاکسی‌داری با تحولات بنیادین روبرو شده است و تاکسی ها هم این را می دانند اما سخن آنها این است که اگر قرار است تغییر صورت بگیرد باید در چارچوب قانون و برای همه باشد. به عبارتی قوانین تاکسیرانی که تاکسی‌ها را ملزم به رعایت آن کرده اند قدیمی است و در مقابل رقبا که مجوز تاکسیرانی ندارند الزامی هم به رعایت آن ندارند در نتیجه محدودیت ها برای تاکسی ها است.

این‌ها و بسیاری از مطالب دیگر را در ادامه گزارش میزگرد تجارت امروز با رنندگان تاکسی بخوانید:

آقای تاج‌بخش محمدی که 45 سال راننده تاکسی است می گوید که از شغلش راضی است و اضافه می کند: من شغل خود را دوست دارم و هیچ گاه اخم و ناراحتی مرا مسافر ندیده است . من مشکلاتی مثل رانندگی سخت در تهران را پذیرفته ام. من 63 سالم است و 5 صبح از خانه بیرون می آیم و 8 شب به خانه می روم. معتقدم هیچ صنفی مثل تاکسیرانان در بطن جامعه نیست.

ولی اضافه می‌کند،ما مشکلات گسترده ای در صنف مان داریم که همواره با آن ها مواجه بوده ایم. ما چیزی جز قانون نمی‌خواهیم و مشکل ما این است که به قانون عمل نمی شود. به دنبال رفع این مشکل به خیلی از نهادها از جمله مجلس و کمیسیون های مربوطه دولت رفته‌ایم. در دیدارهایی که با مسئولان داشتیم به یکی از نمایندگان گفتم من فقط می خواهم شما به امضای خود پای قانونی که تصویب کرده ایم احترام بگذاری و پیگیری کنید که آن را اجرا کنند.

ایشان در پاسخ به این سوال که کجا نقض قانون شده است گفت: در جلسه ششم شورای رقابت که درباره اسنپ و تپسی بود ما در جلسه حاضر شدیم و با بحث‌هایی که مطرح کردیم. این بحث ها باعث شد که جلسه شورا بحث ها را به بررسی بیشتر واگذار کنند. ما در آنجا دامپینگ اسنپ و تپسی را مطرح کردیم و اسناد خود را نشان دادیم وقتی جلسه بعدی تعیین شد یکی از رسانه‌ها گزارشی منتشر کرد که در حمایت از اسنپ و تپسی بود. نتیجه این شد که جلسه بعدی دیگر تشکیل نشد.

او می گوید: حرف ما این است که نرخ های تاکسی مصوب شورایی متشکل از نهادهای مختلف بود را به رسمیت بشناسیم و همه به آن پایبند باشیم. حتی اگر قرار است این قیمت ها کم یا زیاد شود باید مسیر قانونی خود را طی کند.

این تاکسیران از همراهی تاکسی‌ها با مردم می گوید و یاد آور می شود که : تاکسی ها طبق قانون هر سال مطابق با میزان تورم می‌توانند به نرخ های خود بیفزایند اما آنها در سال‌هایی که نرخ تورم به بالای 50 درصد و 30 درصد رسیده بود به این افزایش رضایت نداند و تقریبا نصف تورم به نرخ ها افزودند. این در حالی است که تاکسی‌ها جزء اقشار محروم جامعه اند آنها نه پس انداز دارند و به کم رضایت داده اند. حالا تاکسیرانان با این وضعیت ناگوار سوالشان این است که چطور اسنپ و تپسی از رقم های تاکسی ها هم کمتر دریافت می کنند؟ آیا جز مصنوعی بودن این قیمت ها نتیجه‌ای دیگر می توان گرفت؟

او می گوید من از آقایان قاضی پور و محجوب که نماینده مجلس هستند تشکر می کنم که اعلام کردند در قالب سوال از وزیر این مسائل را مطرح خواهند کرد.

ساسان حمزه لویی مقدم که 20 سال راننده است. می گوید: صنف ما را طوری له کرده‌اند که بسیار سخت می توان آن را احیا کرد ولی ما می‌خواهیم با تلاش جمعی و پیگیری حقوق از دست رفته خود را احیا کنیم.

محمود عباسی 25 سال است که تاکسی می راند. می گوید: ما قشری هستیم که تاکنون با رسانه ها ارتباط زیادی نداشتیم و به همین دلیل مشکلات خود را مطرح نکرده ایم. اما معضلات پیش آمده برای قشر ما و نیز سایر اقشار ما را سوق داد که با رسانه ها وارد تعامل شویم ما پیش از این راه ارتباط با رسانه ها را بلد نبودیم. ارتباط ما خوشبختانه بسیار خوب پیش رفت و برخی رانندگان تاکسی پیگیر این موضوع شدند.

آقای عباسی از خلاء نبود اتحادیه تاکسی رانان به صورت واقعی سخن می گوید و این که همه اقشار اتحادیه دارند به جز تاکسیرانان تهران، هر چند نگاه ما به کل ایران است اما تاکسی رانی تهران اتحادیه ندارد و این معضل ایجاد کرده است. در ضمن ما خواهان قانونمند شدن تاکسیرانی در کشور هستیم و این که قوانین بروز شود این را مسئولین باید انجام دهند

وی در ادامه گفت: ما همچنین مدیریت آگاه می خواهیم به معنای این که هر کسی که مسئول هست از شرایط تاکسیرانان آگاه باشد.

این راننده تاکسی با انتقاد از رسانه‌ها به خصوص صدا و سیما گفت: صدای ما را به جز رسانه ها به مسئولان نمی‌رسانند. هر چند هنوز نتواسنته‌ایم صدا و سیما را مجاب کنیم که این کار را انجام دهند. رسانه‌ها به صورت جدی هم مطالبات مردم را از ما پیگیری می‌کنند و هم بپرسند که چرا خودروی من نوعی فرسوده است و آن را نو نکرده ام؟ یا چرا بیمه نیستم و کسی هم از مسئولان پیگیر مسائل و مشکلات من نیست؟

عباسی برخی انتقادها از رانندگان تاکسی را بجا می داند اما در عین حال متذکر می شود که بسیاری از انتقادها به تاکسی‌ها ناشی از عدم آموزش این قشر است. در حالی که تاکسی‌ها قشر بسیار مهمی هستند که در انتقال اطلاعات و تبادل آن میان مردم نقش بسیار جدیی دارد.

وی با اشاره به خبر کرایه یک میلیونی تاکسی گفت این خبر تکذیب شد ولی کسی به آبروی تاکسیرانان فکر نکرد که چگونه یک خبرنگار با انتشار یک خبر دروغ آبروی یک قشر را می برد و کسی هم نیست از ما حمایت کند. حالا که دادستان آن را تکذیب کرده است اما کسی نمی گوید آبروی رفته تاکسی‌ها را چطور می توان احیا کرد. برخی رسانه ها و مسئولان کارهایی می کنند که مردم علیه ما می شوند در حالی که ما قشر زحمت‌کشی هستیم و این حق ما نیست.

حسن سالک می گوید: در جلسه ای که اخیرا با آقای قاضی پور داشتیم ایشان سخنان ما را شنید و انتقاد کرد که چرا تاکسیرانان صنف ندارند و با آقای محجوب وقت گرفت و رفتیم پیش آقای محجوب که با تعدادی از مسئولان جلسه ای برگزار شد. در آن جلسه محجوب قول دادند که در کمیسیون های مربوطه این را مطرح کنند و دو سوال درباره این از وزرای کشور و ارتباطات و فناوری اطلاعات مطرح کنند. ما در این جلسه اعتراض داشتیم که وزارت ارتباطات چرا اجازه می دهد که با یک اپلیکیشن تشکیلات تاکسیرانی راه می افتد در حالی که کسب مجوز تاکسیرانی طبق قانون از نهادهای دیگری باید مجوز می گیرد.

محمدی می گوید: ما خواهان اجرای صحیح قانون هستیم. قانون می گوید حمل و نقل مسافر در شهرهای بالای 200 هزار نفر باید با پلاک تاکسی و زیر نظر شهرداری باشد و این کار باید با جواز کسب و اخذ کارنامه باشد و همچنین اعلام می‌کند که حمل و نقل مسافر باید با تاکسی متر و با نرخ های مصوب باشد

شرکت های اینترنتی به جز کارپینو که مجوز فعالیت از تاکسیرانی دارد بقیه هیچ کدام از این شرایط را ندارند البته کارپینو یکی از این شرایط که «تاکسی متر» هست را ندارد.

سیدمحمد طباطبایی یازده سال است که راننده است، می گوید کارپینو زیر نرخ مصوب کار می کند و من را هم ملزم کرده‌اند که آن را تبلیغ کنم و تمکین کنم در حالی که مدعی هستند دو سر به ما سرویس می دهند. اما در مقابل درصدهای بیشتری می گیرد.

از ما می خواهد که 60 درصد زیر قیمت کار کنم 10 درصد کمیسیون از آن کسر می شوند در حالی که من علاوه بر اینها ده درصد به شرکت خصوصی که به آن متعلق هستم پرداخت کنم و در مجموع 30 درصد هم کم می شود. در حالی که این مقدار کسر خیلی بیشتر شده است.

عباسی می گوید ایرادی به شرکت ها نیست اما آنها به جامعه ما نگاه استعمارگرانه دارد و می دانند مسافرکش‌هایی که استخدام کرده اند کارمندان و بیکاران هستند و با این سیستم آنها را به بیگاری می کشند و صنف تاکسی را نابود کرده اند و من باورم این است که وقتی رقبا کنار بروند شرایط را تغییر می دهند.ما وقتی این مسائل را مطرح می کنیم می گویند کارشناسان باید نظر دهند سوال ما این است که وقتی این شرکت ها راه افتاد کارشناسان کجا بودند که نظر بدهند؟

ما بحثمان این است که قانون باید درباره همه رعایت شود و همه کسانی که در این حوزه کار می کنند باید تابع یک قانون باشند. در جامعه ما هر کسی وظیفه خود را باید انجام دهد. اگر ما وظیفه تاکسیرانی داریم چرا باید در این زمینه بقیه فعالیت می کنند.

عباسی در پاسخ به این که شما هم اکنون بر خلاف گذشته دارای رقیب هستید و این شرایط شما را تغییر داده است گفت: تاکسی چطور رقیب داشته باشد؟ مثل این که شما تصور کنید کسی در خطوط متروی تهران یک قطار راه بیندازد و با متروی تهران رقابت کند. تاکسیرانان یک قشر هستند که فعالیت شان عام است و رقابت هم اگر هست باید بین تاکسیرانان باشد نه این که یک گروه دیگری به رقابت با تاکسی‌ها برخیزند. ضمن این که معتقدم شرایطی که هم اکنون ایجاد شده به زودی تغییر می کند. یک شرکت اینترنتی مسافرکش آنقدر قیمتها را پایین آورده که معلوم است با هدف حذف رقباست و طبیعی است که من تاکسی که خرج زندگی‌ام را از همین راه در می آورم و به دلیل کم درآمد بودن اندوخته ای که ندارم نمی توانم با او رقابت کنم. من خبر دارم که یکی از این مسافربرهای اینترنتی حتی حاضر است به مسافرش پول بدهد آیا این شرکت هدفی جز حذف رقبا دارد؟

محمدی تاجبخش می گوید طبق آمار رسمی 23 درصد مسافران در تهران از تاکسی استفاده می کنند. 9 درصد سهم مترو است و 13 درصد اتوبوس و 35 درصد هم سهم مسافرکشهای شخصی است. این نشان می دهد که تاکسی‌ها بیشترین سهم را از حمل و نقل به عهده دارند. سوال ما این است که چرا با آن 35 درصد سهم مسافرکش ها منطبق با قانون نیست برحورد نمی‌شود؟

طباطبایی می گوید : مدیرعامل تپسی در یک جلسه گفت راننده تاکسی بد شده بود تا وقتی که ما آمدیم آنها قبلا رقیب نداشتند . ما قبول داریم که در بین ما هم نقایصی وجود داشت و بداخلاقی های اقتصادی در میان تاکسیرانان اتفاق افتاده است اما کسی نیامد از ما بپرسد که در جواب بگوییم وقتی ترافیک سنگین است ما هم مثل بقیه خودروها در ترافیک گیر افتاده ایم و طبعا دیرتر به ایستگاه ها می رسیم.

یکی از مسافران گفت که شما با تکنولوژی کنار بیایید من هم به او گفتم تاکسی متر تکنولوژی است. این تکنولوژی برای من تعریف شده است وقتی قرار است یک سرویس15 دقیقه ای را دو ساعته بروم چرا فکر می کنید که طبعا زمان زیاد هزینه زیادی هم به ما و مسافر اضافه نمی‌کند. رانندگان به منافع خود فکر می‌کنند و حق هم دارند اما من هم که یک مسیر 20 دقیقه ای را 1.5 می روم باید به فکر منافعم باشم. اگر قرار هست آپ‌های اینترنتی را انتخاب کنند طبعا من هم باید حق انتخاب داشته باشم که مثلا روز برفی از خانه بیرون نیایم.

ساسان حمزه لویی می گوید: طبق قانون نظام صنفی کسانی که کار خدماتی می کنند صنفی هستند و ما هم صنفی هستیم . در قانون بعدی تاکید شده است که فرد صنفی باید پروانه کسب داشته باشد. ما همه باید طبق قانون باید فعالیت کنیم. هر چند معتقدم بسیاری از این قوانین را کسانی نوشته اند که پشت میز نشسته اند و درد ما را نمی‌دانند. یکی از انتقادات من به مدیران این است که چرا برای من تصمیم می‌گیرند در حالی که شرایط من را نمی‌دانند. من یک مثال می‌زنم همزمان با من که یک تاکسی به قیمت 20 میلیون خریدم. یکی از دوستانم یک زیرپله خرید به قیمت 18 میلیون اما الان بعد از ده سال خودروی من را 5 میلیون می خرند و آن چهارمتری صد میلیون شده است. نه حقوق صنفی دارم نه پلاک من احترام دارد. در تهران حقوق صنفی تاکسی ها نابود شده است در حالی که در همین حوالی مثلا در پرند تاکسی با همین مدل تاکسی من 100 میلیون خرید و فروش می شود. من باید اتحادیه داشته باشم و در آن اساسنامه فعالیت ما وجود داشته باشد در حالی که چنین چیزی وجود ندارد.

او که کمی احساساتی هم شده است می گوید: تاکسی در صنف ما نابوده شده است و ارزشی برای ما نمانده است و اگر به مشکل ما رسیدگی نکنند تاکسی را خواهیم فروخت. بنده عرضم این است که باید بگذارند تاکسی‌ها خودشان تصمیم بگیرند. باید کارپینو را طوری طراحی کنند که سهامداران آن خود تاکسی‌ها باشند. از وقتی برای تاکسیرانان و سفره آنان هر روز نقشه می‌کشند و آن را کم می‌کنند. دیگر ناامید شده ایم.

یکی از مباحثی که همه اعضای شرکت کننده در این نشست بر آن تاکید دارند این است که همین تعداد تاکسی در تهران قادر است به صورت کامل خدمات حمل و نقلی ارائه دهد و در صورتی که تمامی مسافرکش‌ها و خدمات دهنده‌های اینترنتی کنار بروند تاکسی‌ها جای آنها را به راحتی پر می‌کنند .محمدی می گوید: 78 هزار تاکسی در تهران موجود است و 104 هزار و 700 راننده تاکسی داریم . اگر مسافرکش ها نباشند حجم گردش ما بیشتر خواهد شد و خدمات بیشتری و بهتری ارائه خوهیم داد.

عباسی می گوید: مشکل ما کمبود تعداد تاکسی نیست چرا که هم اکنون هم بیشتر از حد استاندارد تاکسی در شهر وجود دارد. مشکل ما در مدیریت است که در سیستم حمل و نقل به خصوص تاکسی‌ها خیلی ضعیف است. سازمان تاکسیرانی باید مدیریت کند و نظارت کند که جایگاه های خالی کجاست و ساعت های پیک ترافیک و روزهای برفی و بارانی را در نظر بگیرد و طوری برنامه‌ریزی کند که خدمات شهری از سوی تاکسیرانان به بهترین شکل باشد. اگر این کار انجام شود مطمئنا تاکسی کم نخواهد آمد.

حمزه لویی می گوید: مدیران ما دیگر انگیزه ای برای تاکسیرانان نگذاشته‌اند در حالی که اگر انگیزه وجود داشته باشند همین تاکسی ها بهترین خدمات را به مردم ارائه خواهند داد.

محمدی : من سال 1351 تاکسی گرفتم که پیکان پلاک شده شخصی 48 هزار تومان بود به تاکسی 75 درصد تخفیف می‌دادند و تاکسی کار می گفتند و 12 هزار تومان آن هم با 5 هزار تومان وام بدون بهره می داد. 36 ماه بعد باید ماشین اجبارا عوض می شد. در حالی که در آن زمان کیفیت قطعات هم بالاتر بود.

در آن زمان، وقتی من 38 ماه از خودرو استفاده کرده بودم اخطار دادند که جلوی فعالیت خودرو را می‌گیرند هفت هزار تومان گرفتند و خودرو را تعویض کردند اما الان به ما خودرو را با قیمت بالاتر می‌دهند و حتی مجبور می‌کنند از چند مدل خودرو بیشتر استفاده نکنیم و وام آن را هم 16 درصد با ما حساب می کنند.

حمزه لویی می گوید: ما خواهان گرفتن خودروهای با کیفیت بهتر هستیم. چرا دولت با تویوتا مذاکره نمی کند که خودروهای تاکسی با کیفیت بالا و استهلاک کم ژاپنی تاکسی شوند که هم آلودگی هوا کم شود و هم تاکسی‌ها خدمات بهتری به مسافران ارائه دهند در حالی که شنیده ایم پیشتر ژاپنی‌ها به ایران پیشنهاد داده بودند که حاضرند برای تهران خودروهای با مصرف و آلودگی کم برای تاکسی بدهند.

سیدمحمد طباطبایی هم می گوید: در مدیریت ما نگاه از بالاست . مثلا اخیرا کلاس آموزشی برای ما گذاشته بودند اولا این که این دوره ها وقت کار و فعالیت ما را می‌گیرد در ثانی آموزش‌هایی هست که متناسب با شرایط رانندگی در تهران نیست. مثلا چندی پیش ما را برای رانندگی بین خطوط به کلاس بردند. من به معلم آن کلاس عرض کردم یک بار با من بیا و در ورودی های تونل رسالت رانندگی کن. ببین آیا می توانی همین آموزش‌هایت را اجرا کنی که او هم گفت من فقط اموزش می دهم.

عباسی هم درباره فرهنگ تاکسیران می گوید: ما دو فرهنگ در کشور داریم. ما از قدیم ناموس‌دار و امانت دار بودیم این فرهنگ سنتی ما بوده است. در فرهنگ جدید هم ما را دخالت ندادند و اجازه ندادند که وارد شویم فرهنگ مدرنیزه ما اختلال دارد و چیز با ثباتی در آن پیدا نمی شود. ما بدون این که رسانه‌ای در کشور داشته باشیم امنیت را در خانواده ها داشتیم. همه تاکسی را به امنیت آن می‌شناسند، اما در مسافربرهای جدید در عرض دو سال ده‌ها جنایت ناموسی می شود.

محمدی هم در پایان در این باره می گوید: ما تاکسی‌ها رسانه بزرگی هستیم و می توانیم در جریان اطلاع رسانی کشور نقش مهمی ایفا کنیم و تلاش می‌کنیم در این راستا فرهنگ عمومی جامعه را با اطلاع رسانی های صحیح و درست یاری کنیم و البته در این زمینه نیازمند کمک و همراهی مسئولان هستیم. به دنبال احیای جامعه رانندگان تاکسی و تاکسی‌داران هستیم با مدیر کل سیاسی وزارت کشور صحبت کردیم ما را پیش آقای پیش‌بین بردند می‌گفت نمی توانیم ان را دوباره راه اندازی کنیم.

عصر یک روز زمستانی تعدادی از تاکسیرانان پایتخت با حضور در محل پایگاه تجارت امروز از مشکلاتشان گفتند

تاکسیرانان در جامعه همواره از سوی مردم با قضاوت های مختلف و متفاوت روبرو بوده اند آنها به دلیل ارتباط و تعامل دائمی و زیاد با مردم اعمال و رفتارهایشان همیشه زیر ذره بین مردم بوده است.

بسیار شنیده ایم که یکی از رفتار پدرانه و مسئولیت پذیر یک تاکسی می گوید و آن یکی از فرصت طلبی و گران فروشی یک راننده تاکسی دیگر. اما باید یک بار هم که شده از آن سو یعنی از طرف تاکسیرانان هم به دنیا نگاه کنیم.

تاکسی ها اربابان بلامنازع خیابان های تهران بوده اند. اما این مناسبات چندی است که از سوی مسافربر‌های اینترنتی به هم خورده است. مسافربرهای اینترنتی در مقایسه با تاکسی قیمت های به نظر مناسب تری از مسافران طلب می‌کنند هر چند که برخی رانندگان تاکسی چنین نظری ندارند.

به نظر می رسد دنیای تاکسی‌داری با تحولات بنیادین روبرو شده است و تاکسی ها هم این را می دانند اما سخن آنها این است که اگر قرار است تغییر صورت بگیرد باید در چارچوب قانون و برای همه باشد. به عبارتی قوانین تاکسیرانی که تاکسی‌ها را ملزم به رعایت آن کرده اند قدیمی است و در مقابل رقبا که مجوز تاکسیرانی ندارند الزامی هم به رعایت آن ندارند در نتیجه محدودیت ها برای تاکسی ها است.

این‌ها و بسیاری از مطالب دیگر را در ادامه گزارش میزگرد تجارت امروز با رنندگان تاکسی بخوانید:

آقای تاج‌بخش محمدی که 45 سال راننده تاکسی است می گوید که از شغلش راضی است و اضافه می کند: من شغل خود را دوست دارم و هیچ گاه اخم و ناراحتی مرا مسافر ندیده است . من مشکلاتی مثل رانندگی سخت در تهران را پذیرفته ام. من 63 سالم است و 5 صبح از خانه بیرون می آیم و 8 شب به خانه می روم. معتقدم هیچ صنفی مثل تاکسیرانان در بطن جامعه نیست.

ولی اضافه می‌کند،ما مشکلات گسترده ای در صنف مان داریم که همواره با آن ها مواجه بوده ایم. ما چیزی جز قانون نمی‌خواهیم و مشکل ما این است که به قانون عمل نمی شود. به دنبال رفع این مشکل به خیلی از نهادها از جمله مجلس و کمیسیون های مربوطه دولت رفته‌ایم. در دیدارهایی که با مسئولان داشتیم به یکی از نمایندگان گفتم من فقط می خواهم شما به امضای خود پای قانونی که تصویب کرده ایم احترام بگذاری و پیگیری کنید که آن را اجرا کنند.

ایشان در پاسخ به این سوال که کجا نقض قانون شده است گفت: در جلسه ششم شورای رقابت که درباره اسنپ و تپسی بود ما در جلسه حاضر شدیم و با بحث‌هایی که مطرح کردیم. این بحث ها باعث شد که جلسه شورا بحث ها را به بررسی بیشتر واگذار کنند. ما در آنجا دامپینگ اسنپ و تپسی را مطرح کردیم و اسناد خود را نشان دادیم وقتی جلسه بعدی تعیین شد یکی از رسانه‌ها گزارشی منتشر کرد که در حمایت از اسنپ و تپسی بود. نتیجه این شد که جلسه بعدی دیگر تشکیل نشد.

او می گوید: حرف ما این است که نرخ های تاکسی مصوب شورایی متشکل از نهادهای مختلف بود را به رسمیت بشناسیم و همه به آن پایبند باشیم. حتی اگر قرار است این قیمت ها کم یا زیاد شود باید مسیر قانونی خود را طی کند.

این تاکسیران از همراهی تاکسی‌ها با مردم می گوید و یاد آور می شود که : تاکسی ها طبق قانون هر سال مطابق با میزان تورم می‌توانند به نرخ های خود بیفزایند اما آنها در سال‌هایی که نرخ تورم به بالای 50 درصد و 30 درصد رسیده بود به این افزایش رضایت نداند و تقریبا نصف تورم به نرخ ها افزودند. این در حالی است که تاکسی‌ها جزء اقشار محروم جامعه اند آنها نه پس انداز دارند و به کم رضایت داده اند. حالا تاکسیرانان با این وضعیت ناگوار سوالشان این است که چطور اسنپ و تپسی از رقم های تاکسی ها هم کمتر دریافت می کنند؟ آیا جز مصنوعی بودن این قیمت ها نتیجه‌ای دیگر می توان گرفت؟

او می گوید من از آقایان قاضی پور و محجوب که نماینده مجلس هستند تشکر می کنم که اعلام کردند در قالب سوال از وزیر این مسائل را مطرح خواهند کرد.

ساسان حمزه لویی مقدم که 20 سال راننده است. می گوید: صنف ما را طوری له کرده‌اند که بسیار سخت می توان آن را احیا کرد ولی ما می‌خواهیم با تلاش جمعی و پیگیری حقوق از دست رفته خود را احیا کنیم.

محمود عباسی 25 سال است که تاکسی می راند. می گوید: ما قشری هستیم که تاکنون با رسانه ها ارتباط زیادی نداشتیم و به همین دلیل مشکلات خود را مطرح نکرده ایم. اما معضلات پیش آمده برای قشر ما و نیز سایر اقشار ما را سوق داد که با رسانه ها وارد تعامل شویم ما پیش از این راه ارتباط با رسانه ها را بلد نبودیم. ارتباط ما خوشبختانه بسیار خوب پیش رفت و برخی رانندگان تاکسی پیگیر این موضوع شدند.

آقای عباسی از خلاء نبود اتحادیه تاکسی رانان به صورت واقعی سخن می گوید و این که همه اقشار اتحادیه دارند به جز تاکسیرانان تهران، هر چند نگاه ما به کل ایران است اما تاکسی رانی تهران اتحادیه ندارد و این معضل ایجاد کرده است. در ضمن ما خواهان قانونمند شدن تاکسیرانی در کشور هستیم و این که قوانین بروز شود این را مسئولین باید انجام دهند

وی در ادامه گفت: ما همچنین مدیریت آگاه می خواهیم به معنای این که هر کسی که مسئول هست از شرایط تاکسیرانان آگاه باشد.

این راننده تاکسی با انتقاد از رسانه‌ها به خصوص صدا و سیما گفت: صدای ما را به جز رسانه ها به مسئولان نمی‌رسانند. هر چند هنوز نتواسنته‌ایم صدا و سیما را مجاب کنیم که این کار را انجام دهند. رسانه‌ها به صورت جدی هم مطالبات مردم را از ما پیگیری می‌کنند و هم بپرسند که چرا خودروی من نوعی فرسوده است و آن را نو نکرده ام؟ یا چرا بیمه نیستم و کسی هم از مسئولان پیگیر مسائل و مشکلات من نیست؟

عباسی برخی انتقادها از رانندگان تاکسی را بجا می داند اما در عین حال متذکر می شود که بسیاری از انتقادها به تاکسی‌ها ناشی از عدم آموزش این قشر است. در حالی که تاکسی‌ها قشر بسیار مهمی هستند که در انتقال اطلاعات و تبادل آن میان مردم نقش بسیار جدیی دارد.

وی با اشاره به خبر کرایه یک میلیونی تاکسی گفت این خبر تکذیب شد ولی کسی به آبروی تاکسیرانان فکر نکرد که چگونه یک خبرنگار با انتشار یک خبر دروغ آبروی یک قشر را می برد و کسی هم نیست از ما حمایت کند. حالا که دادستان آن را تکذیب کرده است اما کسی نمی گوید آبروی رفته تاکسی‌ها را چطور می توان احیا کرد. برخی رسانه ها و مسئولان کارهایی می کنند که مردم علیه ما می شوند در حالی که ما قشر زحمت‌کشی هستیم و این حق ما نیست.

حسن سالک می گوید: در جلسه ای که اخیرا با آقای قاضی پور داشتیم ایشان سخنان ما را شنید و انتقاد کرد که چرا تاکسیرانان صنف ندارند و با آقای محجوب وقت گرفت و رفتیم پیش آقای محجوب که با تعدادی از مسئولان جلسه ای برگزار شد. در آن جلسه محجوب قول دادند که در کمیسیون های مربوطه این را مطرح کنند و دو سوال درباره این از وزرای کشور و ارتباطات و فناوری اطلاعات مطرح کنند. ما در این جلسه اعتراض داشتیم که وزارت ارتباطات چرا اجازه می دهد که با یک اپلیکیشن تشکیلات تاکسیرانی راه می افتد در حالی که کسب مجوز تاکسیرانی طبق قانون از نهادهای دیگری باید مجوز می گیرد.

محمدی می گوید: ما خواهان اجرای صحیح قانون هستیم. قانون می گوید حمل و نقل مسافر در شهرهای بالای 200 هزار نفر باید با پلاک تاکسی و زیر نظر شهرداری باشد و این کار باید با جواز کسب و اخذ کارنامه باشد و همچنین اعلام می‌کند که حمل و نقل مسافر باید با تاکسی متر و با نرخ های مصوب باشد

شرکت های اینترنتی به جز کارپینو که مجوز فعالیت از تاکسیرانی دارد بقیه هیچ کدام از این شرایط را ندارند البته کارپینو یکی از این شرایط که «تاکسی متر» هست را ندارد.

سیدمحمد طباطبایی یازده سال است که راننده است، می گوید کارپینو زیر نرخ مصوب کار می کند و من را هم ملزم کرده‌اند که آن را تبلیغ کنم و تمکین کنم در حالی که مدعی هستند دو سر به ما سرویس می دهند. اما در مقابل درصدهای بیشتری می گیرد.

از ما می خواهد که 60 درصد زیر قیمت کار کنم 10 درصد کمیسیون از آن کسر می شوند در حالی که من علاوه بر اینها ده درصد به شرکت خصوصی که به آن متعلق هستم پرداخت کنم و در مجموع 30 درصد هم کم می شود. در حالی که این مقدار کسر خیلی بیشتر شده است.

عباسی می گوید ایرادی به شرکت ها نیست اما آنها به جامعه ما نگاه استعمارگرانه دارد و می دانند مسافرکش‌هایی که استخدام کرده اند کارمندان و بیکاران هستند و با این سیستم آنها را به بیگاری می کشند و صنف تاکسی را نابود کرده اند و من باورم این است که وقتی رقبا کنار بروند شرایط را تغییر می دهند.ما وقتی این مسائل را مطرح می کنیم می گویند کارشناسان باید نظر دهند سوال ما این است که وقتی این شرکت ها راه افتاد کارشناسان کجا بودند که نظر بدهند؟

ما بحثمان این است که قانون باید درباره همه رعایت شود و همه کسانی که در این حوزه کار می کنند باید تابع یک قانون باشند. در جامعه ما هر کسی وظیفه خود را باید انجام دهد. اگر ما وظیفه تاکسیرانی داریم چرا باید در این زمینه بقیه فعالیت می کنند.

عباسی در پاسخ به این که شما هم اکنون بر خلاف گذشته دارای رقیب هستید و این شرایط شما را تغییر داده است گفت: تاکسی چطور رقیب داشته باشد؟ مثل این که شما تصور کنید کسی در خطوط متروی تهران یک قطار راه بیندازد و با متروی تهران رقابت کند. تاکسیرانان یک قشر هستند که فعالیت شان عام است و رقابت هم اگر هست باید بین تاکسیرانان باشد نه این که یک گروه دیگری به رقابت با تاکسی‌ها برخیزند. ضمن این که معتقدم شرایطی که هم اکنون ایجاد شده به زودی تغییر می کند. یک شرکت اینترنتی مسافرکش آنقدر قیمتها را پایین آورده که معلوم است با هدف حذف رقباست و طبیعی است که من تاکسی که خرج زندگی‌ام را از همین راه در می آورم و به دلیل کم درآمد بودن اندوخته ای که ندارم نمی توانم با او رقابت کنم. من خبر دارم که یکی از این مسافربرهای اینترنتی حتی حاضر است به مسافرش پول بدهد آیا این شرکت هدفی جز حذف رقبا دارد؟

محمدی تاجبخش می گوید طبق آمار رسمی 23 درصد مسافران در تهران از تاکسی استفاده می کنند. 9 درصد سهم مترو است و 13 درصد اتوبوس و 35 درصد هم سهم مسافرکشهای شخصی است. این نشان می دهد که تاکسی‌ها بیشترین سهم را از حمل و نقل به عهده دارند. سوال ما این است که چرا با آن 35 درصد سهم مسافرکش ها منطبق با قانون نیست برحورد نمی‌شود؟

طباطبایی می گوید : مدیرعامل تپسی در یک جلسه گفت راننده تاکسی بد شده بود تا وقتی که ما آمدیم آنها قبلا رقیب نداشتند . ما قبول داریم که در بین ما هم نقایصی وجود داشت و بداخلاقی های اقتصادی در میان تاکسیرانان اتفاق افتاده است اما کسی نیامد از ما بپرسد که در جواب بگوییم وقتی ترافیک سنگین است ما هم مثل بقیه خودروها در ترافیک گیر افتاده ایم و طبعا دیرتر به ایستگاه ها می رسیم.

یکی از مسافران گفت که شما با تکنولوژی کنار بیایید من هم به او گفتم تاکسی متر تکنولوژی است. این تکنولوژی برای من تعریف شده است وقتی قرار است یک سرویس15 دقیقه ای را دو ساعته بروم چرا فکر می کنید که طبعا زمان زیاد هزینه زیادی هم به ما و مسافر اضافه نمی‌کند. رانندگان به منافع خود فکر می‌کنند و حق هم دارند اما من هم که یک مسیر 20 دقیقه ای را 1.5 می روم باید به فکر منافعم باشم. اگر قرار هست آپ‌های اینترنتی را انتخاب کنند طبعا من هم باید حق انتخاب داشته باشم که مثلا روز برفی از خانه بیرون نیایم.

ساسان حمزه لویی می گوید: طبق قانون نظام صنفی کسانی که کار خدماتی می کنند صنفی هستند و ما هم صنفی هستیم . در قانون بعدی تاکید شده است که فرد صنفی باید پروانه کسب داشته باشد. ما همه باید طبق قانون باید فعالیت کنیم. هر چند معتقدم بسیاری از این قوانین را کسانی نوشته اند که پشت میز نشسته اند و درد ما را نمی‌دانند. یکی از انتقادات من به مدیران این است که چرا برای من تصمیم می‌گیرند در حالی که شرایط من را نمی‌دانند. من یک مثال می‌زنم همزمان با من که یک تاکسی به قیمت 20 میلیون خریدم. یکی از دوستانم یک زیرپله خرید به قیمت 18 میلیون اما الان بعد از ده سال خودروی من را 5 میلیون می خرند و آن چهارمتری صد میلیون شده است. نه حقوق صنفی دارم نه پلاک من احترام دارد. در تهران حقوق صنفی تاکسی ها نابود شده است در حالی که در همین حوالی مثلا در پرند تاکسی با همین مدل تاکسی من 100 میلیون خرید و فروش می شود. من باید اتحادیه داشته باشم و در آن اساسنامه فعالیت ما وجود داشته باشد در حالی که چنین چیزی وجود ندارد.

او که کمی احساساتی هم شده است می گوید: تاکسی در صنف ما نابوده شده است و ارزشی برای ما نمانده است و اگر به مشکل ما رسیدگی نکنند تاکسی را خواهیم فروخت. بنده عرضم این است که باید بگذارند تاکسی‌ها خودشان تصمیم بگیرند. باید کارپینو را طوری طراحی کنند که سهامداران آن خود تاکسی‌ها باشند. از وقتی برای تاکسیرانان و سفره آنان هر روز نقشه می‌کشند و آن را کم می‌کنند. دیگر ناامید شده ایم.

یکی از مباحثی که همه اعضای شرکت کننده در این نشست بر آن تاکید دارند این است که همین تعداد تاکسی در تهران قادر است به صورت کامل خدمات حمل و نقلی ارائه دهد و در صورتی که تمامی مسافرکش‌ها و خدمات دهنده‌های اینترنتی کنار بروند تاکسی‌ها جای آنها را به راحتی پر می‌کنند .محمدی می گوید: 78 هزار تاکسی در تهران موجود است و 104 هزار و 700 راننده تاکسی داریم . اگر مسافرکش ها نباشند حجم گردش ما بیشتر خواهد شد و خدمات بیشتری و بهتری ارائه خوهیم داد.

عباسی می گوید: مشکل ما کمبود تعداد تاکسی نیست چرا که هم اکنون هم بیشتر از حد استاندارد تاکسی در شهر وجود دارد. مشکل ما در مدیریت است که در سیستم حمل و نقل به خصوص تاکسی‌ها خیلی ضعیف است. سازمان تاکسیرانی باید مدیریت کند و نظارت کند که جایگاه های خالی کجاست و ساعت های پیک ترافیک و روزهای برفی و بارانی را در نظر بگیرد و طوری برنامه‌ریزی کند که خدمات شهری از سوی تاکسیرانان به بهترین شکل باشد. اگر این کار انجام شود مطمئنا تاکسی کم نخواهد آمد.

حمزه لویی می گوید: مدیران ما دیگر انگیزه ای برای تاکسیرانان نگذاشته‌اند در حالی که اگر انگیزه وجود داشته باشند همین تاکسی ها بهترین خدمات را به مردم ارائه خواهند داد.

محمدی : من سال 1351 تاکسی گرفتم که پیکان پلاک شده شخصی 48 هزار تومان بود به تاکسی 75 درصد تخفیف می‌دادند و تاکسی کار می گفتند و 12 هزار تومان آن هم با 5 هزار تومان وام بدون بهره می داد. 36 ماه بعد باید ماشین اجبارا عوض می شد. در حالی که در آن زمان کیفیت قطعات هم بالاتر بود.

در آن زمان، وقتی من 38 ماه از خودرو استفاده کرده بودم اخطار دادند که جلوی فعالیت خودرو را می‌گیرند هفت هزار تومان گرفتند و خودرو را تعویض کردند اما الان به ما خودرو را با قیمت بالاتر می‌دهند و حتی مجبور می‌کنند از چند مدل خودرو بیشتر استفاده نکنیم و وام آن را هم 16 درصد با ما حساب می کنند.

حمزه لویی می گوید: ما خواهان گرفتن خودروهای با کیفیت بهتر هستیم. چرا دولت با تویوتا مذاکره نمی کند که خودروهای تاکسی با کیفیت بالا و استهلاک کم ژاپنی تاکسی شوند که هم آلودگی هوا کم شود و هم تاکسی‌ها خدمات بهتری به مسافران ارائه دهند در حالی که شنیده ایم پیشتر ژاپنی‌ها به ایران پیشنهاد داده بودند که حاضرند برای تهران خودروهای با مصرف و آلودگی کم برای تاکسی بدهند.

سیدمحمد طباطبایی هم می گوید: در مدیریت ما نگاه از بالاست . مثلا اخیرا کلاس آموزشی برای ما گذاشته بودند اولا این که این دوره ها وقت کار و فعالیت ما را می‌گیرد در ثانی آموزش‌هایی هست که متناسب با شرایط رانندگی در تهران نیست. مثلا چندی پیش ما را برای رانندگی بین خطوط به کلاس بردند. من به معلم آن کلاس عرض کردم یک بار با من بیا و در ورودی های تونل رسالت رانندگی کن. ببین آیا می توانی همین آموزش‌هایت را اجرا کنی که او هم گفت من فقط اموزش می دهم.

عباسی هم درباره فرهنگ تاکسیران می گوید: ما دو فرهنگ در کشور داریم. ما از قدیم ناموس‌دار و امانت دار بودیم این فرهنگ سنتی ما بوده است. در فرهنگ جدید هم ما را دخالت ندادند و اجازه ندادند که وارد شویم فرهنگ مدرنیزه ما اختلال دارد و چیز با ثباتی در آن پیدا نمی شود. ما بدون این که رسانه‌ای در کشور داشته باشیم امنیت را در خانواده ها داشتیم. همه تاکسی را به امنیت آن می‌شناسند، اما در مسافربرهای جدید در عرض دو سال ده‌ها جنایت ناموسی می شود.

محمدی هم در پایان در این باره می گوید: ما تاکسی‌ها رسانه بزرگی هستیم و می توانیم در جریان اطلاع رسانی کشور نقش مهمی ایفا کنیم و تلاش می‌کنیم در این راستا فرهنگ عمومی جامعه را با اطلاع رسانی های صحیح و درست یاری کنیم و البته در این زمینه نیازمند کمک و همراهی مسئولان هستیم. به دنبال احیای جامعه رانندگان تاکسی و تاکسی‌داران هستیم با مدیر کل سیاسی وزارت کشور صحبت کردیم ما را پیش آقای پیش‌بین بردند می‌گفت نمی توانیم ان را دوباره راه اندازی کنیم.


مطالب مرتبط
برچسب ها: تاکسی ، تهران ، مشکلات ، معیشت ، ایران
نام:
ایمیل:
* نظر:
گزارش تصویری
تصاویری زیبا از چهارگوشه جهان
برخی این نقد را به ایرانیان دارند که کمتر به مسافرت می روند و از احوال مردمان دیگر دنیا و فرهنگ هایشان اطلاع دارند. ما قصد قضاوت در این باره نداریم اما گاهی تصاویری از سایر نقاط جهان بسیار جذاب و دیدنی است.
پربحث ترین