کد خبر: ۴۰۹۶۶
تاریخ انتشار: ۰۱ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۶:۳۰
تعداد دستفروشان در حال افزایش است و سوال اصلی این است که آیا شهرداری اصلا توان و وظیفه‌ی حمایت از همه‌ی این افراد را دارد؟

به گزارش تجارت امروز؛ طرح‌های ضربتی برخورد با دست فروشان و تشدید آن در یک ماه اخیر، موافقان و مخالفان بسیاری داشت و هر کدام دلایل خاص خود را مطرح کردند اما موضوع مهم‌تر که باید به آن پرداخت تاریخ انقضای شغل‌های سیال است که با گسترش و پیشرفت تکنولوژی جای خود را به مشاغل الکترونیکی می‎دهند، تعداد دست‌فروشان رو به افزایش است و تنها با مقایسه‌ی دو سال گذشته متوجه افزایش تعداد دستفروشان می‌شویم، بنابراین با وجود تعداد بالای دستفروشان شاید تکثر کارآفرینی‌‌های مختلف باعث بهبود شرایط کسب و کار در کشور شود. 

 با وجود گسترش اینترنت و هوش مصنوعی ۷۰ درصد شغل‌های جهان از بین خواهند رفت و بنابراین مسوولان و یا ارگان‌هایی که در مورد موضوع ساماندهی دستفروشان مسوولیت دارند باید طرح‌هایی را اجرا کنند که مثلا این افراد در یک تا دو ماه  دوره‌های آموزش کسب و کار مدرن آموزش ببینند و از آن استفاده کنند زیرا چنین شغل‌های سیالی از بین رفتنی خواهد بود.

دولت باید بر کار دستفروشان نظارت کند و هم باید حمایت کند، برای مثال مکان‌هایی را برای ادامه‌ی فعالیت به آنها دهد و با این کار حتی مالیات هم مشمول حالشان می‌شود و این بی‌نظمی سر وسامان می‌گیرد.

بحران اقتصادی‌ای که در کشور حاکم است، بزرگ‌ترین فشار را برای قشر ضعیف جامعه فراهم می‌کند، این افراد برای اینکه به زندگی خود ادامه دهند به حداقل‌های کسب و کار رضایت می‌دهند.

این افراد با بساط کردن کالایی می‌توانند گذران زندگی کنند، وظیفه‌ی دولت و جامعه این نیست که آنها را از حداقل‌هایی که دنبالش هستند محروم کنند؛ چون با این کار به آنها می‎گوییم بمیرید و ما راه دیگری برای شما نداریم. نباید  با این هموطنان محزون و عزیز ما چنین برخورد شود. دولت باید با طرح‌های اشتغال، کسب و کار و کارآفرینی، اینترنت و شیوه‌های مدرن دنیا به این افراد شغل‌های بهتر و درآمدزاتری را پیشنهاد کند.

متاسفانه سیستم کسب و کار کشور کهنه است و هنوز مثل قرن نوزده فکر می‌کنیم، در حالی که دنیا دگرگون شده است. با ده روز آموزش این سه هزار نفر دستفروش که جمع‌آوری شدند می‌توان آنها را با شغل‌های اینترنتی آشنا کرد و یا می‌توان این گروه‌ها را ساماندهی کرد؛ یعنی مجموعه‌ای راه اندازی کنیم که در آن بازار روز و مجتمع تجاری آنها ساماندهی شوند تا به شغل و درآمدشان برسند.

چون بحران اقتصادی در پیش است و ادامه هم خواهد داشت، با این بگیر و ببندها قضیه تمام نخواهد شد و همچنان گسترش پیدا خواهد کرد، از این رو به جای آنکه صبر کنیم تا گسترش تعداد دست‌فروشان و اعتراض آنها را ببینیم باید فکر چاره‎اندیشی باشیم و از روش‌های قرن بیست و یک برای فرصت‌های شغلی چه با سرمایه و چه بدون سرمایه استفاده کنیم.»

در آینده‌ای نزدیک ۷۰ درصد مشاغل بشر از بین خواهد رفت، یعنی دیگر بانک و مغازه‌ی سبزی فروشی و خیلی کارهای دیگر از بین خواهند رفت. پیک موتوری به پهپاد تبدیل می‌شود! در نتیجه ما باید هرچه زودتر این روش‌های نوین را در ایران راه‌اندازی کنیم تا بیکاری بیشتر نشود.

 پس دولتمردان باید به دنبال چاره‌ی علمی باشند و با تهدید و بگیر و ببند این مشکل حل نخواهد شد. هزینه‌ی بگیر و ببند و آبروریزی بین المللی و عوارضی که این کار دارد -مثل دربه‌در شدن هزاران خانواده- زیاد است. به نظر من باید مجلس، دولت، شهرداری و یا هر ارگان دیگری بودجه‌ای را برای آموزش این افراد کنار بگذارد تا یک الی دو ماه در یک دوره‌های کسب‌وکار مدرن شرکت کنند، این دوره‌ها برای بقیه‌ی جامعه هم مفید است، ما میلیون‌ها جوان بیکار داریم که دست فروشی نمی‌کنند ولی بیکار هستند؛ پس باید به همه بیاموزیم که در کشور چه ثروت‌های نهفته‌ای وجود دارد و چگونه از پیشرفت تکنولوژی برای کسب و کار استفاده کنیم، همه‌ی امکانات مهیا است و فقط دادن این آگاهی نیاز است.

این موضوع که واحدهای صنفی سیار را به رسمیت بشناسیم خیلی قدیمی است، چون اگر به رسمیت هم بشناسیم اینها به بن‌بست و فروپاشی خواهد رسید.»

در کشوری مثل کشور ما با این همه فشار اقتصادی که وجود دارد بهترین راه این است که دولت چنین وضعی را سامان دهد. مجموعه‌ای مثل شهرداری که خودش بساط را جمع می‌کند می‌تواند مبنایی برای بپا کردن بساط دستفروشان شود، اما با یک شکل تعریف شده.

شهرداری همانطور که بازارچه‌هایی را که بنا به فصل و موقعیت ایجاد می‌کند می‌تواند به همان شکل بازارچه‌های دایم هم ایجاد کند؛ با این کار چون فعالیت دستفروشان کنترل شده می‌شود حتی مشمول پرداخت مالیات هم می‌شوند.

اگر این کار به صورت گسترده‌تر وجود داشته باشد، این افراد از حالت دست فروشی خارج می‌شوند و در این صورت می‌توان آنها را کنترل کرد و حتی نظارت مستقیم بر عملکردشان پیدا کرد.

نمی‌توان کسب و کار افراد را محدود کرد چون گاهی فرد پولی ندارد تا با آن غرفه یا مغازه‌ای بخرد، اما می‌توان غرفه‌ای با هزینه‌ی بسیار پایین در اختیار آنها گذاشت، برای این کار شهرداری باید متولی باشد.

تعداد دستفروشان در حال افزایش است و سوال اصلی این است که آیا شهرداری اصلا توان و وظیفه‌ی حمایت از همه‌ی این افراد را دارد؟ شما فکر می‌کنید چه کاری می‌توان کرد، اینها را در پوشش یک تشکل صنفی قرار داد؟ قطعا نمی‌شود، می‌توان جلوی کار کردنشان را گرفت که از نظر جامعه‌ی انسانی اصلا مجاز به انجام این کار نیستیم چون راهی است که از طریق آن امرار معاش می‌کنند و اگر این شغل را از آنها بگیریم تخلفات دیگری رشد می‌کند، یعنی امکان دارد باعث مشکلات جمعی دیگری شود.

مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
گزارش تصویری
تیتر یک روزنامه‌های صبح کشور
روحانی خطاب به امریکا؛ صلح در برابر صلح، تهرانی‌ها در صدر برترین‌های کنکور، سلامت مردم زیر تیغ سهمیه‌ها، تسویه حساب ژئوپلیتیک در زمین سوریه، تکرار تراژدی خصوصی ‏سازی در ایران، تکریم وزیر تحریم‌شده، جزئیات اجرای حذف۴ صفر از پول ملی، برق هسته‌ای چقدر هزینه دارد؟، ایران برنده جنگ تجاری چین و امریکا، چرا دشمن از «ایرانِ پرجمعیت» هراس دارد؟ و دام ترامپ برای جانسون تازه‌کار از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده است.
پربحث ترین