کد خبر: ۴۲۳۳۶
تعداد بازدید: ۲۵۴
تاریخ انتشار: ۱۶ آذر ۱۳۹۸ - ۲۱:۰۰
هرمزبان:اصل خبر که برآورد لرزشش در جامعه باید بر حسب ریشتر اندازه‌گیری شود این بود: سعید ملایی جودوکار ایرانی به مغولستان پناهنده شد تا با پرچم این کشور مجوز حضور در المپیک را کسب کند!

به گزارش تجارت امروز؛ آرش میراسماعیلی از بحرانی که ملایی برای جودوی ایران پدید آورد گفت: آه ۶۰ هزار جودوکار پشت یک خائن است.اول به مغولستان بپردازیم سپس به سعید ملایی.اگر مبنای آغاز حکومت رسمی یک سلسله در تاریخ ایران را کورش و هخامنشیان قرار دهیم تا همین امروز می‌شود چندین حمله بزرگ خارجی را کنار هم قرار داد که روزگار حزن‌انگیزی را برای این مرز و بوم رقم زدند، اما بدون شک و تردید آنچه اسکندر و چنگیز با این آب و خاک کردند با فاصله در صدر قساوت‌های تاریخ قرار دارد. اولی آمد و تخت جمشید را به آتش کشید و رفت، اما دومی هر چه دم دستش بود را آتش زد و حدود یک قرن نوادگانش در ایران ماندند و سیاه‌ترین دوره تاریخ را برای ما رقم زدند. هر ایرانی دست‌ کم در دوران مدرسه از جنایات مغول‌ها در ایران کم و بیش خوانده است. با این وجود ذکر چند سطر برای پی بردن به عمق سیاهی آن دوران شاید لازم باشد. جوینی در کتاب مشهور «تاریخ جهانگشای» درباره حمله مغول به ایران می‌نویسد: شهر نسا یکی از شهر‌های خراسان بود که برابر یورش مغول ایستادگی فداکارانه‌ای بروز داد و سربازان قلعه نسا، فرماندهان مغول را از پای درآوردند، با این وجود مهاجمان خارجی این شهر را با دشواری بسیار فتح و سپس ۷۰ هزار نفر از مردم این شهر را اعدام کردند. یک لحظه ورزشگاه آزادی را پر از تماشاگر تصور کنید. عدد ۷۰ هزار یعنی همان‌قدر. جوینی همچنین نوشته که پس از حمله مغول به مرو یکی از بزرگان سادات که از مرگ رهایی یافته بود برای شمارش کشته‌شدگان زمانی را که گذاشت، ۱۳ شبانه روز به این کار مشغول بود!هر کشوری خطوط قرمز خاص خودش را دارد و پیرو همین خطوط قرمز، ورزشکاران ما به‌واسطه آنچه به عنوان یک اصل پذیرفته‌شده جریان دارد، نباید برابر ورزشکاران رژیم غاصب قدس قرار بگیرند. پیش از این نمونه‌های زیادی بودند که قرعه بد چنین وضعیتی را برای‌شان رقم زد و آن‌ها همان کاری را کردند که باید. اما سعید ملایی بدون آنکه این قضیه برایش اتفاق بیفتد باخت در ژاپن مقابل جودوکار بلژیکی را ماحصل فشار‌های بیرونی علیه خودش و خانواده‌اش دانست! او که مشخص بود با کمک فدراسیون جهانی جودو قصد دارد یک‌تنه تابوشکنی کند و در ژاپن برابر ورزشکار اسرائیلی وارد میدان شود، حذف شد و اصلا کار به آنجا نکشید. اما طبق سناریوی از پیش طراحی شده، مستقیم روانه آلمان شد و بعد اعلام کرد دیگر زیر پرچم ایران مبارزه نمی‌کند. به دروغ عنوان کرد جان خانواده‌اش در خطر بود و به‌واسطه چنین فشار‌هایی مجبور شد به جودوکار بلژیکی ببازد. اما آنچه فیلم مسابقه نشان می‌داد و اهالی جودو روی آن اصرار داشتند چیز دیگری بود. ملایی اتفاقا همه تلاشش را کرد تا برنده شود، اما نتوانست و باخت! البته بعدا برای اصلاح حرف‌هایش گفت که از لحاظ روانی به‌هم‌ریخته بود و به همین دلیل نفهمید در چه وضعیتی پا به میدان گذاشته و باخته. همین اعتراف به این معناست که او شخصا برای باخت نرفته بود، اما بازنده شد و کار به مبارزه با حریف ممنوعه نکشید. با این وجود با کمک رئیس فدراسیون جهانی جودو، مستقیم به آلمان رفت و پس از آن براحتی هر چه تمام‌تر جودوی ایران را تعلیق کرد! یک تعلیق تمام‌عیار که موجب می‌شود در صورت تداوم هیچ جودوکاری از ایران پا به المپیک ۲۰۲۰ نگذارد؛ تعلیقی که موجب شده تا همین امروز ۷ تورنمنت جهانی و آسیایی مختلف را از دست بدهیم. برای او این‌ها هیچ ارزشی ندارد، چرا که فقط می‌خواهد خودش در ژاپن با هر پرچمی که شده حاضر و قهرمان شود! برای او پشت پا زدن به ۶۰ هزار جودوکار مرد و زن از نونهال تا بزرگسال هیچ اهمیتی ندارد و همه این مصیبت‌ها را برای جودوی ایران رقم زد تا از طرف فدراسیون جهانی، مجوز حضور در المپیک را اخذ کند!حتی آن‌هایی که پس از پناهنده شدن ملایی به آلمان از او حمایت کردند و مدعی شدند؛ سعید حق داشت اینچنین فرار کند، وقتی نام مغولستان مطرح شد، حاضر نشدند ولو در ظاهر با او همراهی کنند. در مسابقات هفته قبل که باز هم در ژاپن برگزار شد و او در کسوت و پرچم ورزشکاران پناهنده مبارزه کرد، شاهد افت وحشتناک مردی بودیم که در این چند سال ورزشکار شماره یک وزن خود در جهان بود. باخت و حذف زودهنگامش نشان داد چگونه از بعد روحی و روانی متزلزل شده و قادر به انجام کاری نیست که پیش از این براحتی انجامش می‌داد. اما بر فرض اینکه فدراسیون جهانی و IOC برخلاف همه قوانین سفت و محکم خودشان به صورت غیرقانونی، اجازه حضور ملایی با پرچم مغولستان را در المپیک بدهند (با خبرغافلگیرکننده‌ای که همین هفته خواهید شنید متوجه چرایی غیرقانونی بودن حضور او در المپیک خواهید شد) تصور کنید پا به میدان گذاشته و با شکست همه رقبایش مدال طلای وزن ۸۱ کیلوگرم جودوی مردان جهان را کسب کرده است. آیا این مدال برای مردم ایران است؟ مجبور نیست پرچم مغولستان را در دست بگیرد و با بالا بردن عکس چنگیزخان، به این کشور ادای دین کند؟! گیرم که او طلای المپیک را کسب کرد آیا تصور می‌کند این طلا برای کشوری است که از سعید ملایی صفر کیلومتر، قهرمان المپیک ساخت؟ چشمانش را ببندد و وقتی پرچم مغولستان بالا رفت محکم برای شادی روح چنگیز که در این سرود ادای دینی به او هم شده، بخواند چنگیز! آسوده بخواب که بعد از هزار سال یک ایرانی برای تو طلا آورده!

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
گزارش تصویری