کد خبر: ۴۸۳۰۸
تعداد بازدید: ۲۵۲۴
تاریخ انتشار: ۱۶ تير ۱۴۰۰ - ۰۸:۴۳
حسین عبداللهی فعال سیاسی:
مجمع تشخیص مصلحت خط آخر مسئولیت است، خطی که دیگر بازگشتی به مسئولیت‌های چون ریاست جمهوری، خانه ملت و قوه قضائیه ندارد.

به گزارش تجارت امروز، به زبان دیگر هتل مجمع، در آن‌کسانی که درگذشته مسئولت های کلان داشتند به استراحت و یا در نوبت پست و مقام می‌نشینند، ناگفته نماند افرادی که پشتشان محکم است امید زیادی به آینده دارند لذا تا زمانی که در این هتل به سر می‌برند برنامه‌ریزی می‌کنند.

برای خیلی‌ها نام مجمع گنگ است و تلاشی هم برای دانستن نمی کنند، ترجیح می‌دهند به‌جای آن به فکر افزایش درآمد زندگی باشند.

به نظرم به‌جای مجمع تشخیص مصلحت نظام اگر مجمع تشخیص و شناسایی بحران داشتیم خیلی بهتر بود، ازاین‌جهت که حداقل اقتصاد نافرجام نداشتیم، اقتصادی که شب می‌خوابیم قیمت‌ها صبح تغییر می‌کند.

در این شرایط نه تجار بلکه خانواده‌ها هم نمی‌توانند مدیرت خرج داشته باشند، درنتیجه، این امر سبب می‌شود همه کاسب و شاهد یک‌درهم ریختگی اقتصاد باشیم.

اینکه یک روز عرضه سکه و یا ارز دولتی بین مردم توزیع کنیم نشان از بیمار بودن اقتصاد است، اقتصادی که با ادامه روندش نتیجه‌اش خروج سرمایه از کشور می شود.

با توجه به وجود اقتصاددانان برتر در کشور مدیری حتی حاضر نیست از این فرصت استفاده کند اگر کمی دقت کنیم متوجه علتش می‌شویم.

خیلی از مدیران رأس حکومتی اطلاعات اقتصادی‌شان ضعیف است و غرورشان اجازه نمی‌دهد از وجود اقتصاددانان استفاده شود و این امر را یه جورایی کسرشان می‌دانند.

چرا حضور مغزهای متفکر در نظام اقتصادی کمرنگ است؟

چرا از ظرفیت دانشگاه‌ها در بحث اقتصاد استفاده نمی‌شود؟

چرا نمی‌توانیم اقتصاد خوب داشته باشیم؟

چرا صنعتگران به‌جای صنعتگری دلالی می‌کنند؟

چرا به‌جای تولید صنعت به سمت واردات می‌رویم؟

چرا اقتصاد چین را قوی می‌کنیم؟

چرا اقتصاد ایران در میان کشورها جایگاهی ندارد؟

چرا در بحث اقتصاد بسته عمل می‌کنیم؟

چرا سکه و ارز توزیع می‌کنیم؟

چرا یارانه می‌دهیم؟

چرا وزارت اقتصاد داریم؟

 در این یادداشت 12 چرا وجود دارد، شما قضاوت کنید،آیا این چراها جواب ندارد و یا به نفع نیست مردم بدانند، اگر کشورهای دیگر 300 اقتصاددان داشته باشند کل مردم ایران اقتصاددان هستند، از همه عجیب‌تر برنامه‌ریزی اقتصادی دولت به حدی ضعیف است که مردم آن را نقد می‌کنند.

چند دوره تجمع اعتراضی در کشور داشتیم.

گرانی مرغ و تخم‌مرغ

گرانی گوشت

تعطیلی کارخانه‌ها (روغن نباتی شیراز)

معوقه پیمانکاران

و غیره.....

قطعاً این‌همه مشکلات به نفع حکومت نیست حواسمان باید به دوربین و قلم‌های خبرنگاران خارجی باشد.

پایان هر دوره ریاست جمهوری در کشور با حاشیه‌هایی همراه است و این حاشیه‌ها اپیدمی شده است.

نتیجه یادداشت این است که با ایجاد ترس و دلهره، دادن یارانه، عرضه سکه و ارز نمی‌توانیم کشور را اداره کنیم.

بنده این خدمات را صدقه‌ای می‌دانم لذا نباید مردم را به زندگی صدقه‌ای عادت دهیم.

انتهای یادداشت//

 

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
گزارش تصویری