کد خبر: ۴۸۳۹۹
تعداد بازدید: ۱۹۸
تاریخ انتشار: ۲۶ تير ۱۴۰۰ - ۰۸:۳۰
امیر محمدی : این روزها، هجمه‌ها رئیس جمهور منتخب را به سکوت واداشته، سکوتی که باعث شد تا دوستان جای او فهرست کابینه دهند!

به گزارش تجارت امروز؛ وقتی بحث از سهم‌خواهی، رد یا تأیید کابینه فراجناحی یا توصیه به باز گذاشتن دست ابراهیم برای تعیین اعضای دولت شود، یعنی فشارها زیاد است.

در تحلیلی می توان به این نتیجه رسید که اختلافات بسیار است؛ اولاً، وقتی یک جریان سیاسی قدرت را به دست می‌آورد، در درون خودش دچار یکسری اختلاف می‌شود، به‌ویژه در جریان اصولگرا که گرایش‌های متعددی وجود دارد و این گرایش‌های متعدد عملاً کار را برای رسیدن به وحدت سخت می‌کند.

برخی از اصولگراها هیچ ارادتی به ابراهیم ندارند بلکه دنبال این هستند که سمت‌هایی برای خودشان در دولت پیدا کنند. ابراهیم هم با توضیحاتی که در جریان مناظره‌ها و سخنرانی‌هایش در دوران انتخابات داشت، نشان داد باید فاصله‌اش با جریان تندرو، فاصله معناداری باشد؛ اما به هرحال حضور کسانی مانند جلیلی و زاکانی در کنار او؛ بویی از امید ندارد.

جریان های تندرو به جز رسانه نیروهایی دارد که می‌توانند عرصه را بر ابراهیم تنگ کنند؛ یعنی در تهران و در برخی از استان‌ها از جریان‌های فشار برخوردارند و می‌توانند فشار خودشان را از طریق برخی از علما و سیاست‌مداران دولت آقای محمود و دیگران دنبال کرده و به نتیجه برسند. عده‌ای هم هستند که در دولت محمود قدرت قابل‌اعتنایی داشتند و اکنون رنگ عوض کرده و به شکل دیگری خودشان را به دولت فعلی عرضه می‌کنند.

باوجود تمامی این‌ها اما؛ تحلیل انتخابات مجلس یازدهم و حذف عناصر میانه‌رو از لیست وحدت نهایی نشان از آن دارد که میانه‌روها قافیه را در این بازی باخته و قدرت را به جارچی‌ها تقدیم می‌کنند.

 

بیشتر بخوانید:

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
گزارش تصویری