کد خبر: ۴۸۴۱۷
تعداد بازدید: ۳۴۱
تاریخ انتشار: ۲۶ تير ۱۴۰۰ - ۱۵:۴۰
امیر محمدی فعال رسانه:
هر دولتی با نماد و شعار خاصی می آید؛ آنچه مردم را متوقع می کند. سر دادن شعار توسط نامزدها قبل از انتخابات است. ابراهیم کسی است که قبل از پیروزی وعده و وعیدهای زیادی داد و مردم را امیدوار کرد تا پای صندو ق های رای حضور یابند.او یک زمانی حافظ قانون بود و با اوضاع معیشتی مردم و کشور آشنایی خوبی دارد، همین برای مرم بس است که رئیس جمهور دانا و آگاهی دارند.

به گزارش تلنگر؛ پیش‌بینی می‌شود در دولت ابراهیم علاوه بر تغییرات بنیادین در روش‌های گذشته، ۴۰۰۰ مدیر ارشد و ۳۰ هزار مدیر میانی در فاصله چند ماه ابتدایی دولت تغییر کند و یا این نیروهای خدوم خود را با شرایط جدید تطبیق دهند. دولتی که بانام‌های عدالت‌گستر، فساد ستیز، علم خواه و اندیشه پیشه به مردم معرفی‌شده است.

ابراهیم مطلقاً فرصت اشتباه کردن و حتی شاید فرصت جبران اشتباه را ندارد. او باید دردهای مردم را بشناسد و با داشتن تصویری اجمالی از «راه‌حل‌ها» و «راهکارها» به سمت رفع این مسائل حرکت کند.

اکنون که ابراهیم نور چشم مردم است انتظاراتی را به وجود آورده تا ابراهیم برای به منصه رساندن شعارهایش تلاش کند. 

دولتی که گفته می‌شود با ساختارهای رهبری و نظام کاملاً هماهنگ است جای ندانم‌کاری‌ها و بی‌عملی‌ها نیست و خطا در آن بخشایشی ندارد!

ابراهیم چاره‌ای جز به دست گرفتن پرچم «تحوّل خواهی» ندارد. این مهم را دولت باید از خود شروع کند و روندهای باطل و دستورالعمل‌هایی که اضافه خواهی از قانون را تشدید می‌کند را متوقف کند. 

زندگی برای «طبقات محروم»، سخت می‌گذرد. جدای از آن امر معیشت حتّی بر قشر متوسط مردم نیز، سخت و تلخ است. «چرخ تولید» با دشواری حرکت می‌کند و حتّی در زمینه‌هایی، با شتاب اندک می‌گردد یا از حرکت ایستاده است.

اینکه فکر کنیم تحریم مشکلی برای ما ایجاد نکرده اشتباه است. اشتباه دیگر این است که فکر کنیم کاری در تحریم نمی‌توانیم بکنیم!

ساختار عادت کرده به «روندهای جاری»، قادر نیستند از «اقتصاد نفتی» عبور کنند و نفت را به یک عنصر فرعی و حاشیه‌ای که «نقطهٔ ضعف» ما نیست، تبدیل نمایند، بلکه بر نفت تکیه می‌کنند تا نیاز کمتری در رجوع به مردم داشته باشد.

باید آب را از «سرچشمه» گرفت و سرچشمه، «دولت» است؛ دولت باید به‌صورت «پیشگیرانه» و «قاطع» عمل کند تا فساد و قانون‌شکنی و ویژه‌خواری، ناچیز شود و مفسدان و دست‌اندازان به بیت‌المال، هراسان و لرزان، از دولت و مدیریت‌های دولتی بگریزند، نه این‌که میان «ثروت» و «قدرت»، پیوندهای نامشروع و ناپاک ایجاد کنند و دولت را به «حاشیهٔ امن» برای تحصیل «ثروت‌های بادآورده» تبدیل نمایند.

ابراهیم خود را موظف بداند مشکلات کشور را با همراهی و مشورت دائمی با نخبگان و اندیشمندان در حوزه‌های مختلف و از درون مردم، برطرف کند.

نباید از آزادی ترسید. نباید آزادی را در برابر «دین» قرار داد؛ و نیز نباید «آزادی‌های نامشروع» را تأیید کرد. نباید جامعه را بر اساس «زور» و «جبر» اداره کرد و آزادی را مختل نمود؛ و نیز نباید به «هنجارشکنان»، اجازه داد که قانون جامعه را زیر پا بگذارند. در کنار آن نباید به اسم دفاع از اسلام حقوق شهروندی و حق حاکمیت مردم بر نظام را زیر سؤال برد. یادمان باشد مردم ولی‌نعمتان نظام‌اند نه رعیت آن.

هدایت فرهنگی جامعه به‌سوی «اخلاق» و «معنویت»، وظیفهٔ قطعی دولت اسلامی است و دولت اسلامی ازآن‌جهت که اسلامی است، نمی‌تواند نسبت به «فضیلت» و «دیانت»، بی‌طرف و بی‌تفاوت باشد؛ اما همان دینی که صاحب این دولت است اجازه ورود به زندگی شخصی افراد را نمی‌دهد تا جایی که خداوند در قرآن به پیامبر می‌فرماید تو مأمور به پیامی نه مسلمان کردن افراد. اگر این نکته را در نظر بگیریم نباید ظرفیت جمهوریت کشور به دلیل اسلامیت آن زیر پا گذاشته شوند. چراکه این‌ها دو بال پرواز نظام‌اند.

انتهای یادداشت

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
گزارش تصویری