کد خبر: ۵۲۲۴۴
تاریخ انتشار: ۰۷ شهريور ۱۴۰۱ - ۱۳:۳۹
به گفته‌ی وزیر اسبق آموزش و پرورش، آموزش کارآمد می‌تواند فقر و نابرابری را رفع کند، هم‌اکنون آموزش و پرورش نتوانسته منافع گروه‌های مختلف را هماهنگ کند.

به گزارش تجارت امروز؛ بررسی‌ها نشان داده است که در کشور‌های دیگر بیش از ۵۰ درصد دانش‌آموزان به رشته فنی و حرفه‌ای می‌روند، اما این نسبت در ایران ۲۵ درصد و در آمار‌ها ۳۷ درصد است.
مشکل اصلی آموزش‌وپرورش در ایران این است که کوچک شمرده می‌شود و تصور می‌کنند یک ساختمان داشته باشند به‌عنوان مدرسه و ۱۰ نفر را استخدام کنند به‌عنوان معلم این یعنی آموزش‌وپرورش.
کسری بودجه سالانه ۲۵ تا ۳۰ درصد در آموزش‌وپرورش، دخالت نهاد‌های حقیقی و حقوقی مثلاً نمایندگان مجلس انتظار دارند هر فردی را که آن‌ها می‌گویند به‌عنوان مدیر آموزش‌وپرورش انتخاب شود، تنوع بیش‌ازحد مدارس و اکنون ۶ نوع مدرسه داریم ازجمله هیئت‌امنایی، نمونه دولتی، شاهد، سمپاد، استثنایی و غیردولتی ازجمله چالش‌های اصلی آموزش‌وپرورش است.
وزیر اسبق آموزش‌وپرورش گفت: تنوع مدارس دو خاستگاه دارد که یکی از آن‌ها پول گرفتن از مردم است تا آن‌ها با میل خودشان پول بدهند، وقتی وزیر شدم یک منطقه را دیدم که ۳۰ درصد دانش‌آموزان پایه ششم آن در مدارس سمپاد تحصیل می‌کردند، درحالی‌که استاندارد جهانی دو درصد است.
وی ادامه داد: علت دوم تنوع مدارس، تنوع دانش‌آموزان است. هم‌اکنون مدارس دولتی سرانه دریافت نمی‌کنند و مدارس ناچار هستند از خانواده‌ها پول بگیرند.
وزیر اسبق آموزش‌وپرورش با اشاره به کمبود حقوق معلمان و کاهش انگیزه آن‌ها متذکر شد: انگیزه در یک‌میلیون معلم صفر است البته زنان باانگیزه‌تر هستند و توانایی معلمان نیز ضعیف است و شرایط به‌گونه‌ای شده است که همه از آموزش‌وپرورش ناراضی هستند. بی‌ثباتی مدیریت یکی دیگر از مشکلات است و میانگین عمر وزرای آموزش‌وپرورش دو سال است که در این مدت هیچ اقدامی نمی‌توان انجام داد؛ نهاد‌های مردمی با یک‌چهارم هزینه دولت‌ها اقدامات را انجام می‌دهند و دولت‌ها باید با این نهاد‌ها قرارداد ببندند.
در ادامه این نشست، طاهره نقی‌ئی دبیر کل سازمان معلمان ایران با اشاره به ۱۹ چالش کلان آموزش‌وپرورش مطرح کرد: ایدئولوژیک بودن نظام آموزشی و تعدد اهداف، بی‌توجهی به اصل ۳۰ قانون اساسی و آموزش رایگان، انتظارات منطقه‌ای و محلی، یکسان بودن دروس، بی‌توجهی به تجربیات موفق جهانی، بی‌توجهی به مهارت‌های لازم زندگی در مدارس، بی‌توجهی به دوره پیش‌دبستانی و دبستان و غفلت از اهمیت این دوره در شکل‌گیری شخصیت، طبقاتی شدن آموزش، نظری بودن دروس، حافظه محوری و معلم‌محوری، منابع آموزشی قدیمی، فقدان مشارکت بازیگران اصلی در آموزش و تربیت، آثار کرونا ازجمله ترک تحصیل و افت تحصیلی، بی‌اعتمادی به تشکل‌های فرهنگیان و اینکه نمی‌توانند اثرگذار باشند، از چالش‌های اساسی آموزش‌وپرورش است.
وی چالش‌های خرد آموزش‌وپرورش را این‌گونه بیان کرد: سیستم غیر کارشناسی و غیرعلمی تعیین مدیران، معلمان و مشاوران مدارس، کمبود سرانه و فقدان آزمایشگاه در مدارس، تعداد زیاد دانش‌آموزان در هر کلاس درس، آموزش ضمن خدمت بی‌کیفیت، بی‌توجهی به شادی و نشاط در مدارس، حقوق اندک معلمان، حجیم بودن کتاب‌های درسی، امنیتی شدن فضای آموزش‌وپرورش، عدم جذب افراد مستعد و با توان بالا به‌عنوان معلم، ناکارآمدی نظام ارزشیابی، عدم توجه به ورزش و هنر در مدارس، فقدان خلاقیت و نوآوری و ضعف کارگروهی، مدیریت سیاسی و غیرحرفه‌ای در سطوح عالی و میانی آموزش‌وپرورش.

انتهای مطلب

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: