بیمه

بیمه تکمیلی انفرادی یا گروهی؟ تفاوت سقف تعهد، شرایط و هزینه

بیمه تکمیلی انفرادی و گروهی یک هدف مشترک دارند؛ جبران بخشی از هزینه‌های درمان که بیمه پایه یا خود فرد به‌تنهایی پرداخت می‌کند. تفاوت اصلی در شیوه ورود به قرارداد است. در بیمه انفرادی، شخص مستقیما متقاضی پوشش می‌شود و ارزیابی سلامت، سن و شرایط همان فرد اهمیت بیشتری دارد. در بیمه گروهی، قرارداد از مسیر کارفرما یا یک مجموعه واجد شرایط منعقد می‌شود و شرایط برای اعضای گروه تعیین می‌شود. نتیجه این تفاوت را باید در سقف تعهدات، دوره انتظار، فرانشیز و مبلغی که فرد واقعاً می‌پردازد دید.

تفاوت اصلی بیمه تکمیلی انفرادی و گروهی در یک جمله

در بیمه انفرادی، انتخاب و پذیرش بیشتر به شرایط شخص و طرح منتخب وابسته است؛ در بیمه گروهی، مفاد قرارداد، تعداد اعضا و توافق سازمان با بیمه‌گر نقش پررنگ‌تری دارد.

آیین‌نامه شماره ۹۹ بیمه‌های درمان اجازه صدور بیمه درمان انفرادی را داده است، اما بیمه‌گر می‌تواند برای صدور آن پرسشنامه سلامت، معاینه پزشکی یا اقدامات تشخیصی بخواهد. در بیمه خانواده یا گروه‌های کمتر از ۵۰ نفر نیز ارزیابی سلامت می‌تواند بخشی از فرایند پذیرش باشد.

داشتن امکان درخواست بیمه به معنی پذیرش قطعی همه متقاضیان یا همه بیماری‌ها نیست. بیمه‌گر بر اساس اطلاعات پزشکی و شرایط طرح می‌تواند فردی را نپذیرد یا برای برخی بیماری‌های دارای سابقه قبلی و بعضی پوشش‌ها محدودیت تعیین کند.

جدول مقایسه بیمه تکمیلی انفرادی و گروهی

مقایسه فقط با عبارت کدام ارزان‌تر است نتیجه دقیقی نمی‌دهد. دو قرارداد با قیمت مشابه می‌توانند در جراحی، دندان‌پزشکی، پاراکلینیک یا زایمان سقف‌های متفاوتی داشته باشند.

معیار بیمه تکمیلی انفرادی بیمه تکمیلی گروهی
نحوه ورود درخواست مستقیم فرد یا خانواده از مسیر کارفرما یا گروه واجد شرایط
سقف تعهد طبق سطح و جدول تعهدات طرح منتخب طبق قرارداد گروه و توافق با بیمه‌گر
دوره انتظار ممکن است برای برخی خدمات و بیماری‌ها اعمال شود ممکن است وجود داشته باشد؛ حذف آن به سابقه پوشش و شرایط قرارداد وابسته است
هزینه بر اساس طرح، سن، فرانشیز و شرایط فرد بر اساس طرح، تعداد بیمه‌شدگان، ترکیب سنی و قرارداد گروه
شرط سنی به محصول بیمه‌گر وابسته است طبق آیین‌نامه و شرایط قرارداد؛ برای برخی سنین اضافه‌نرخ ممکن است اعمال شود
ارزیابی سلامت در صدور انفرادی قابل مطالبه است برای گروه‌های کوچک نیز ممکن است لازم باشد
قدرت انتخاب فرد معمولا بیشتر در انتخاب سطح طرح معمولا محدود به طرح انتخابی سازمان
پرداخت حق بیمه معمولا بر عهده شخص ممکن است همه یا بخشی را کارفرما بپردازد

اعداد واقعی نشان می‌دهند چرا مقایسه باید طرح‌به‌طرح باشد. در اطلاعات جاری بیمه سامان، طرح پایه درمان خانواده برای گروه سنی تا ۶۰ سال با فرانشیز ۳۰ درصد، سالانه ۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان و با فرانشیز ۱۰ درصد، ۴ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان قیمت دارد. سقف بستری و جراحی این طرح ۵۰ میلیون تومان و سقف اعمال جراحی تخصصی ۱۰۰ میلیون تومان اعلام شده است.

در همان بیمه‌گر، قرارداد گروهی سطح یک برای گروه ۱۰ تا ۴۹ نفر سالانه ۹ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان، برای ۵۰ تا ۱۵۰ نفر ۸ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان و برای ۱۵۱ تا ۳۰۰ نفر ۷ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان درج شده است. این ارقام قابل مقایسه مستقیم با طرح پایه انفرادی نیستند، چون مجموعه پوشش‌ها یکسان نیست و ممکن است کارفرما نیز بخشی از هزینه را بپردازد.

دوره انتظار هم یکسان نیست. در شرایط فعلی سامان، برای متقاضی فاقد سابقه پیوسته تکمیلی، بیماری‌های مزمن ۳ ماه و زایمان و درمان‌های مرتبط با نازایی و ناباروری ۹ ماه دوره انتظار دارند. سابقه معتبر قبلی با فاصله حداکثر یک ماه می‌تواند طبق شرایط اعلام‌شده باعث حذف این دوره شود.

در مقایسه طرح‌ها، دورهٔ انتظار باید پیش از خرید بیمه در کنار شرایط قرارداد بررسی شود، چون سقف تعهد هر پوشش می‌تواند بین طرح‌های انفرادی و گروهی متفاوت باشد.

چه کسی ممکن است نتواند بیمه تکمیلی انفرادی بخرد؟

صدور بیمه تکمیلی انفرادی یک پذیرش خودکار نیست. طبق آیین‌نامه ۹۹، بیمه‌گر می‌تواند صدور را به تکمیل پرسشنامه سلامت، معاینه پزشکی و بررسی‌های تشخیصی مشروط کند. بنابراین وضعیت پزشکی فرد می‌تواند بر پذیرش یا دامنه پوشش اثر بگذارد.

اگر سابقه بیماری یا درمان وجود داشته باشد، بیمه‌گر می‌تواند پس از ارزیابی، از پذیرش فرد یا پوشش بعضی بیماری‌های دارای سابقه قبلی خودداری کند. اطلاعات پزشکی نیز باید دقیق در پرسشنامه اعلام شود.

محدودیت سنی محصول‌محور است. برای نمونه، در طرح جاری انفرادی سامان، صدور انفرادی برای افراد ۱۸ تا ۷۰ سال پیش‌بینی شده است. افراد زیر ۱۸ سال از طریق طرح خانواده و سرپرست پوشش می‌گیرند. تمدید تا ۷۵ سال نیز برای مشتریانی پیش‌بینی شده که شرایط سابقه تمدید شرکت را داشته باشند.

در قرارداد گروهی، آیین‌نامه ۹۹ برای گروه‌های کمتر از ۱۰۰۰ نفر سن ۶۰ سال کامل را مبنا قرار داده، اما اجازه داده است بیمه‌گر افراد بالاتر از ۶۰ سال را با حق بیمه اضافی پوشش دهد. پس این عدد به معنی ممنوعیت قطعی بیمه شدن نیست.

در مقایسه نهایی، دوره انتظار باید کنار فرانشیز، استثناهای پزشکی و روش پذیرش بررسی شود. پیش از خرید بیمه بهتر است جدول تعهدات هر طرح خط‌به‌خط مقایسه شود، چون سقف تعهد برای بستری، جراحی، دندان‌پزشکی، پاراکلینیک و زایمان می‌تواند جداگانه تعیین شود و قیمت پایین‌تر الزاما به معنی پوشش اقتصادی‌تر نیست.

محاسبه به‌صرفه بودن با یک مثال عددی

فرض کنید فردی ۳۵ ساله به بیمه گروهی محل کار دسترسی ندارد و طرح پایه انفرادی با فرانشیز ۱۰ درصد و حق بیمه سالانه ۴ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان را انتخاب می‌کند. سقف بستری و جراحی در نمونه فعلی این طرح ۵۰ میلیون تومان است.

اگر در طول سال یک هزینه بستری مشمول بیمه به مبلغ ارزیابی‌شده ۳۰ میلیون تومان ایجاد شود، در یک محاسبه ساده با فرانشیز ۱۰ درصد، سهم فرانشیز ۳ میلیون تومان و مبلغ باقی‌مانده ۲۷ میلیون تومان است. پرداخت واقعی البته به تعرفه، سهم بیمه پایه، شرایط قرارداد و استثناها وابسته است.

حالا فرض کنید همان فرد از طریق محل کار به یک طرح گروهی با حق بیمه اسمی ۷ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان دسترسی دارد و کارفرما ۶۰ درصد هزینه را تقبل می‌کند. سهم فرد ۴۰ درصد یا ۳ میلیون و ۱۶۰ هزار تومان می‌شود؛ یعنی ۱ میلیون و ۴۰ هزار تومان کمتر از نمونه انفرادی. این مثال فقط جریان نقدی فرد را مقایسه می‌کند و برای تصمیم نهایی باید تعهدات دو طرح نیز کنار هم قرار گیرند.

این محاسبه به معنی سود کردن از بیمه نیست. بیمه برای انتقال ریسک هزینه‌های درمانی بزرگ خریداری می‌شود و به‌صرفه بودن آن فقط با میزان خسارت دریافت‌شده سنجیده نمی‌شود.

سوالات پرتکرار

۱. بیمه تکمیلی انفرادی گران‌تر است؟

نه لزوما؛ مقایسه فقط با قیمت اسمی درست نیست.

نرخ انفرادی به سطح پوشش، سن و فرانشیز وابسته است و نرخ گروهی به تعداد افراد و شرایط قرارداد. اگر کارفرما بخشی از حق بیمه را بپردازد، هزینه واقعی کارمند می‌تواند کمتر باشد. اما، طرح گروهی با پوشش گسترده‌تر ممکن است حق بیمه اسمی بالاتری داشته باشد.

۲. دوره انتظار چقدر است؟

مدت دوره انتظار به پوشش و قرارداد بستگی دارد.

یک عدد را نمی‌توان برای همه شرکت‌ها اعلام کرد. در نمونه جاری سامان، برای افراد بدون سابقه پیوسته بیمه تکمیلی، ۳ ماه برای بیماری‌های مزمن و ۹ ماه برای زایمان و درمان‌های مرتبط با نازایی و ناباروری تعیین شده است.

۳. بدون بیمه پایه می‌شود تکمیلی گرفت؟

در بعضی طرح‌های انفرادی بله، اما شرایط و هزینه می‌تواند تغییر کند.

داشتن بیمه پایه شرط یکسان تمام محصولات انفرادی نیست. برای نمونه، بیمه سامان در پاسخ رسمی فعلی خود اعلام کرده بیمه تکمیلی انفرادی بدون بیمه پایه قابل خرید است، اما ۱۸ درصد اضافه‌نرخ به حق بیمه سالانه اضافه می‌شود. در قراردادهای گروهی ممکن است داشتن بیمه پایه جزو شرایط قرارداد باشد.

۴. سقف تعهد چطور محاسبه می‌شود؟

سقف تعهد حداکثر مبلغ قابل پرداخت برای یک پوشش مشخص در مدت بیمه‌نامه است.

این رقم از جدول تعهدات خوانده می‌شود و معمولا برای هر خدمت جداست. مبلغ قابل پرداخت علاوه بر سقف، به هزینه ارزیابی‌شده، فرانشیز، تعرفه و سهم سایر بیمه‌گران نیز وابسته است.

امتیاز بدهید

تلگرام تجارت امروز

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا