همه چیز درباره ورزشگاه هارد راک (HardRock)؛ میزبان جام جهانی 2026

ظرفیت ورزشگاه هارد راک حدود ۶۵,۳۰۰  است که بسته به نوع رویداد و چیدمان صندلی‌ها می‌تواند کمی تغییر کند. برای برخی مسابقات خاص یا کنسرت‌ها، ظرفیت آن تا حدود ۷۵ هزار نفر نیز افزایش می‌یابد.

ورزشگاه جو رابی و تیم بیسبال فلوریدا مارلینز

از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۱، ورزشگاه جو رابی (که اکنون ورزشگاه هارد راک نام دارد) به عنوان زمین خانگی تیم بیسبال فلوریدا مارلینز در لیگ برتر بیسبال آمریکا فعالیت می‌کرد. این ورزشگاه که در اصل برای فوتبال آمریکایی ساخته شده بود، به گونه‌ای طراحی شده بود که بتواند به راحتی میزبان بازی‌های بیسبال نیز باشد.

جو رابی، بنیانگذار تیم میامی دلفینز، پیش‌بینی کرد که لیگ برتر بیسبال به زودی به جنوب فلوریدا خواهد آمد، بنابراین ورزشگاه را با قابلیت تبدیل به زمین بیسبال ساخت. در سال ۱۹۹۰، وین هویزنگا نیمی از مالکیت ورزشگاه را خرید و به دنبال آوردن لیگ برتر بیسبال به منطقه بود. این تلاش در سال ۱۹۹۱ موفق شد و تیم فلوریدا مارلینز در سال ۱۹۹۳ فعالیت خود را آغاز کرد.

اولین بازی مارلینز در این ورزشگاه در ۵ آوریل ۱۹۹۳ برگزار شد که با پیروزی مقابل لس‌آنجلس داجرز به پایان رسید. تیم در همان فصل بیش از سه میلیون تماشاگر جذب کرد و در سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۳ نیز دو بار قهرمان سری جهانی شد.

با وجود موفقیت‌های ورزشی، این ورزشگاه مشکلات متعددی برای میزبانی بازی‌های بیسبال داشت. طراحی آن بیشتر به فوتبال آمریکایی اختصاص داشت و دید تماشاگران، نورپردازی، و امکانات مخصوص بیسبال به خوبی فراهم نشده بود. ظرفیت ورزشگاه برای بازی‌های بیسبال کاهش یافته و صندلی‌ها در طبقات بالا فاصله زیادی از زمین داشتند، که تجربه حضور برای تماشاگران را کاهش می‌داد.

علاوه بر این، ورزشگاه برای بازی‌های پاییزی و زمستانی فوتبال طراحی شده بود، اما بازی‌های بیسبال در تابستان‌های گرم و مرطوب جنوب فلوریدا برگزار می‌شدند که شرایط دشواری برای بازیکنان و تماشاگران ایجاد می‌کرد. در نتیجه، حضور هواداران در این ورزشگاه پس از فصل اول کاهش یافت و بازیکنان بیسبال نیز ترجیح می‌دادند بازی‌های خارج از خانه را بیشتر تجربه کنند.

بازسازی‌ها و تغییرات ورزشگاه HardRock

پس از خرید کامل ورزشگاه توسط هویزنگا در سال ۱۹۹۴، بازسازی‌هایی برای بهبود شرایط بیسبال انجام شد. نمایشگرهای ویدیویی بزرگ و سالن‌های اجتماعات جدید اضافه شدند و امکانات رفاهی افزایش یافت. بازسازی‌های دیگری نیز بعد از خروج مارلینز از ورزشگاه انجام گرفت که شامل نصب سایبان، تغییر رنگ صندلی‌ها و بهبود دید تماشاگران بود.

انتقال مارلینز به ورزشگاه اختصاصی

در سال ۲۰۱۲، تیم مارلینز به ورزشگاه جدید خود، لون دیپو پارک، منتقل شد. پس از آن، ورزشگاه جو رابی به بازسازی بزرگی با بودجه ۳۵۰ میلیون دلار پرداخت که شامل کاهش ظرفیت از ۷۵ هزار به ۶۵ هزار صندلی، نصب تابلوهای ویدیویی در گوشه‌ها، ایجاد سوئیت‌های لوکس و سایبان‌های جدید بود تا تجربه تماشاگران در بازی‌های فوتبال بهتر شود.